1933 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 88

82 bepalen, niet van den mensch en zijn vervloeking spreken, al zullen we aanstonds op zijn verhouding tot de natuur buiten hem terug moeten komen. Het zou niet ongeschikt zijn om thans na te gaan hoe filosofen, dichters en schrijvers van vroeger en tegenwoordig — we zouden haast zeggen van Homerus af tot William Long en Remarque toe — handelen over de disharmonie in de natuur en in het menschelijk leven. Wie er over lezen wil, kan al heel veel titels vinden bij Dr. H. Bavinck, Dogm. deel III, blz. 179 en v.v., en in Dr. Jansen, Het verband van zonde en dood in het Oude Testament, Diss. V. U. 1911, in welk boek evenwel in hoofdzaak alleen gesproken wordt over den mensch. Het lijkt ons ongeschikt hier van de uitkomsten van dit litteratuur-onderzoek melding te maken, temeer omdat we niet in staat waren uit de bronnen zelf te putten, maar van handboeken gebruik moesten maken. Noodig is het ook niet; hoe verschillend de oorzaken van het lijden en de disharmonieën ook mogen worden beoordeeld, daarin schijnt men het vrijwel eens allen eens te zijn, zij worden gezien en ervaren of zooals de wijsgeer-theoloog Schelling het uitdrukt: „er is een Schleier der Schwermut over de gansche natuur uitgebreid" (naar Bavinck). Voor ons is het belangrijk na te gaan hoe de Bijbel, een bron, waaruit we allen kunnen putten, over de onderhavige kwestie spreekt. We verbazen ons er dan over, dat, voor zooverre onze Bijbelkennis reikt, de Heilige Schrift heel erg schaarsch is met mededeelingen over het leed en het lijden in de dieren- en plantenwereld of over de disharmonieën in de verhoudingen der onbezielde dingen. Zeer zeker bericht zij over het lijden in de menschenwereld in de roerendste taal. Vergelijk daartoe Job, de Psalmen, Prediker, Klaagliederen, Romeinen en Corinthe's brieven. Maar dat in de overige natuur een vloek of verderf zou heerschen, zooals in Gen. 3 wordt aangekondigd, daarover wordt bijna niet gesproken, evenmin trouwens als over de paradijsgeschiedenis zelve. De vloekwoorden uit Gen. 3 herhalen zich, evenwel in tegengestelden zin, in Gen. 8 vers 21 als Noach van het leine vee en gevogelte geofferd heeft en God door dat offer genadig gestemd is. Dan spreekt God: „Ik zal voortaan

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen