1933 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 149

143 de oppervlakte van het organisme; Weismann en De Vries vatten het vraagstuk meer centraal aan. Maar ook zij houden al te zeer vast aan een materieel substraat, dat op zichzelf slechts een werktuig is van de kracht, die zich van dit substraat bedient. Zij meenden, dat zij uit de gegevens, die zij vonden bij de bestudeering van dit substraat, dwingende gevolgtrekkingen mochten maken over de kracht, die haar werking door dit substraat ontvouwt. Ja, practisch bemoeiden zij zich in het geheel niet met die kracht, maar alleen met het anatomisch substraat. En dat is, ook wetenschappelijk, onjuist. Dat dit substraat slechts een betrekkelijke, bemiddelende factor is, bhjkt uit de vele proeven, die het uitschakelden en waarbij toch de phaenotypus werd gevormd of hersteld. Snijdt men een worm in tweeën, dan herstellen beide helften zich : de kop krijgt weer een staart, de staart weer een kop. Verwisselt men bij een kikkerembryo de aanleg van poot en oog, dan redresseert het ontwikkelend individu die fout. Een doorgesneden of gevierendeeld zee-egel-ei levert twee of vier complete zeeegels. Een blad of tak van een plant groeit weer uit tot een volledige plant buiten eenige eicelchromosoom om. Een eeneiïge tweeling groeit uit tot twee volledige individuen. Voor een microbioloog, die zich bezighoudt met organismen, waarin geen chromosoom of pangeen te ontdekken is, ja met invisibele organismen, die de grootte hebben van een eenvoudig eiwitmolecule en die toch blijken in hun soort even constant te zijn als de hoogere organismen en hun eigenschappen gedurende duizenden jaren onveranderd hebben bewaard, voor hem is de idee van een apart anatomisch substraat, waaraan die eigenschappen gebonden zijn, volkomen absurd. fll is dus de eicelkern een uiterst gewichtig substraat, dat de levenskracht als instrument gebruikt om haar werking te ontvouwen, die levenskracht zelf staat daarachter, gaat daar ver boven uit en is niet noodwendig alleen aan de eicel gebonden. En die levenskracht, door de Grieken psyche genoemd, die schuilt in elk organisme, en in elk deel van ieder organisme, ja in elke molecule of atoom van iedere stof, die psyche moét voor ons Christenen een aparte beteekenis hebben. Die psyche, die in een waterstof-atoom den loop der electronen regelt en drijft, die een bevruchte eicel volgens vast bouwplan door alle otnwikkehngsstadia heen doet rijpen tot het volwassen individu, die kracht is van

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen