1935 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 77

b'y / / in de laatste jaren gaat men, voornamelijk bij hoog-polymere stoffen en bij die met lange molekuulketens, eenige a a n d a c h t schenken aan de samenvoeging van moleculen tot grootere aggregaten In de anorganische chemie daarentegen neemt het molecule lang niet die allesbeheerschende plaats m De kennis van de anorganische verbindingen w a s aanvankelijk een agglomeraat, dat veel minder mnerlijken samenhang vertoonde, dan dat van de organische wereld De aanmerkelijke verschillen, ook tusschen na-verwante atoomsoorten, doen overgangen van het eene verbindingstype m het andere steeds een ander karakter hebben Behoefte aan een nieuw klassificatie-systeem, zooals m de eerste jaren van de organische chemie, bestond er destijds hier niet M e n ordende de verbindingen naar de elementen, en voor den opbouw van de atomen tot moleculen had immers Berzelius reeds zijn verklaring gegeven In deze periode speelt de structuurvraag m de anorganische chemie nog slechts een zeer ondergeschikte rol; hoofdzaak is de analyse, het opsporen en quantitatief bepalen van nieuwe elementen, en, onafscheidelijk d a a r m e d e verbonden, het onderzoek n a a r de eigenschappen van de atoomsoorten atoomgewicht reactiemogelijkheden, beschrijving van verbindingen enz V o o r a l bij het laatste werd een d a n k b a a r gebruik gemaakt van Kekule's vondst omtrent het w a a r d i g h e i d s b e g n p E c h t e r moesten aan de meeste elementen al dadelijk meerdere valentiegetallen worden toegekend H e t periodiek systeem bracht eindelijk de gewenschte orde in het geheel, eenerzijds tusschen de hoofdvalenties van de elementen ten opzichte van zuurstof en waterstof, anderzijds m de gradueele verschillen m eigenschappen van overeenkomstige verbindingen met homologe of naburige atoomsoorten Dit ordenen m het systeem en het controleeren van de bereikte orde hield de geesten gevangen A a n uitwerking van de consequenties van Kekule's greep, zooals V a n 't Hoff dat vooi het koolstofatoom deed, w a s op anorganisch gebied geen behoefte, ja, hiervoor kon ook geen belangstelling bestaan, eenvoudig omdat de kennis van de anorganische verbindingen met hun groot aantal atoomsoorten daartoe nog veel te oppervlakkig was Gevallen van isomerie waren er practisch nog niet bekend, zoodat voor het toekennen van een luimte-structuur aan de formules van de anorganische verbindingen geen directe noodzaak bestond D e vraag n a a r het ,,hoe" van de binding w a s door Kekulé opgelost, die naai het ,,waardoor" w a s m een latent stadium gekomen. De wetten van de v e r d u n d e oplossingen, door Van 't Hoff gevonden, voerden tot merkwaardige anomalien voor oplossingen van zuren, zouten en basen W e i n i g e jaien later werd door Arrhenms m de theorie der electrolytische dissociatie voor deze afwijkingen, alsmede voor de wetten van F a r a d a y , een o n g e d w o n g e n verklaring

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen