1936 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 149

De functioneele gedachte in de moderne Geneeskunde^^ Dr G A

door LINDEBOOM

Reeds dikwijls is er op gewezen, dat het geneeskundig denken zich maar zelden geheel m eigen, vrije banen beweegt, maar bijna steeds het wijsgeerig denken van den tijd volgt, zij het ook veelal op een eerbiedigen afstand' H o e merkwaardig verschillende aspecten biedt de vroegere geneeskunde op onderscheidene tijdstippen van haar ontwikkeling hoe gaat ze nu eens op m speculatie's die zich spoedig ver verwijderen van de werkelijkheid hoe werpt ze zich dan weer met onstuimigen ijver op de e \ a c t e w a a r n e m i n g of het physiologisch experiment En het is, alsof men telkens m die v e r a n d e ringen de n a d e m m g bespeurt van den golfslag die de wijsbegeerte bewoog' H e t IS noodig om deze verrassende, en veelal nauwelijks in de oogenblikkelijke situatie gemotiveerd schijnende wisselingen in het aanschijn der geneeskunde in het oog te vatten en den blik te richten op de historische samenhangen en verschuivingen om er zich goed van bewust te worden, zich het althans te kunnen indenken, dat het punt, w a a r o p de geneeskunde zich thans bevindt misschien slechts een phase beduidt, die al te spoedig doorloopen is en straks weer wijkt voor eene van een geheel andere signatuur Niet ieder IS even licht te brengen tot het inzicht, dat de thans geldende medische opvattingen en denkbeelden misschien geen onveranderluke grootheden zijn die slechts op een onbeduidend onderdeel mogelijk nog een wijziging of aanvulling zullen kunnen o n d e r g a a n E n zoo behoort er eenige krachtsinspanning, mogelijk ook eenige zelfoverwinning toe om m den gewonen gang van het universitaire medische onderwijs en wetenschappelijk leven, te vragen naar den eigenaard van het stadium, waarin de geneeskunde thans verkeert Immers — men moet zich daartoe losmaken uit een vertrouwde omgeving w a a r m e e men mnig is vergroeid, om te pogen er zich objectief tegenover te stellen, men moet uitstijgen uit den stroom waarin men mededrijft, om, als het w a r e van boven af, te zien op welke wijze zij h a a r weg zoekt door een onbekend landschap met een grillig relief ^ en het is slechts de blik, die gescherpt is door de studie van het verleden, die hier zuiver kan onderscheiden, af-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen