1938 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 90

82 gevaren aan de inenting op den schoolplichtigen leeftijd juist groot zijn, en daarom thans algemeen op medische gronden veroordeeld. Dit standpunt is direct begrijpelijk, maar het andere niet. Doel nu van deze lezing is, aannemelijk te maken, dat ook het nieuw ingenomen standpunt van a a n d r a n g tot vrijwillige vaccinatie juist is, mits aan bepaalde voorwaarden voldaan is. Laat ik beginnen met de misère, ontstaan door de encephalitis na inenting. Sedert 1923 kwamen in toenemende mate gevallen van deze ziekte voor, zich ontwikkelend ± 1 0 dagen n a d a t de koepokstof w a s ingebracht. In 1923: 8; dan in de volgende 6 jaren achtereenvolgens 17, 42, 47, 62, 12, 56. H e t aantal sterfgevallen bedroeg achtereenvolgens 7, 6, 17, 12, 16, 3, 14. V o o r dien tijd kwam deze ziekte niet dan sporadisch voor, zooals op navraag bij alle artsen bleek en bevestigd door een onderzoek n a a r het getal kinderen, die in de laatste jaren binnen een maand na de inentinn overleden waren; daarbij uitgaand van de mogelijkheid, dat alle st;r.':gevallen, waarbij als doodsoorzaak meningitis, stuipen, hersenziekte w a s opgegeven, mogelijk deze ziekte Vv'as. Aldus kwamen, alle twijfelachtige gevallen medegeteld, van 1900'—1930: 253 gevallen voor niet een sterftecijfer van 78. Kon ik op grond der statistiek in 1916 nog schrijven: dat er gevaren verbonden waren aan de inenting, vermijdelijke en niet te vermijden, doch uiterst gering. D a t het gevaar in elk geval geringer w a s dan het gevaar bij het reizen in den trein, en stelde ik het nut duizendvoudig. V o o r dezen tijd kan en mag dit niet volgehouden worden, en zoo komt de vraag n a a r voren, w a t nu? Blijven afwachten, in de hoop, dat er geen pokken-epidemie komt? M a a r deze hoop steunt niet op reëele basis. Door het feit, dat sedert 1932 zich geen geval van pokken heeft voorgedaan, zien velen het gevaar niet meer in. Sedert den tijd van Johan de W i t t is de aard der Hollanders niet veranderd; nog is w a a r w a t hij schreef: ,,want de aerdt der Hollanders is sodanigh gelijk U E d . mede bekend is, dat als h a a r de noodt en de periculen niet zeer claer voor de oogen staan, zij geenszints gedisponeerd w o r d e n om n a a r behooren te vigileeren om haar eigen securiteit". Die mentaliteit kwam uit na den oorlog, toen velen dachten, dat deze de laatste zou zijn en de weermacht overbodig achtten; die mentaliteit komt ook uit inzake pokkenbestrijding. V r e d e , vrede en geen gevaar. O n g e w o o n lang is deze periode van 6 jaar, doch men vergete niet de 400.000 vaccinaties in A m s t e r d a m tijdens de epidemie in 1916 en de \]/^ millioen inentingen tijdens de epidemie in 1929. Z o o w a s de weermacht wel groot geworden en neemt eerst geleidelijk af. M a a r in het midden latend of men het gevaar reëel of potentieel moet noemen, er dreigt gevaar. In de 12 jaar van 1920^—1932 is in 9 jaar de diagnose pokken gesteld met een ziektecijfer, uiteenloopend van 1^—^698. D a a r in niets is gebleken, dat de

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen