1939 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 184

180

schaffing der reglementeering” zou overwinnen, wie dat toen nog kon gelooven! 1882. Mede-oprichter van de Lucas Stichting, welke tot doel had te voorzien in de behoefte aan godvruchtige artsen. 1884. Ijverig medewerker tot oprichting van de Vereeniging tot Christelijke verzorging van Krankzinnigen, met den architect Wenting de eerste plannen ontwerpend. 1886 en 1891. Een bezoek gebracht aan het instituut van Pasteur. 1895. Poging de geloovige artsen bijeen te brengen. 1896. De Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen tot stand gekomen, waarvan Dr. Hermanides de eerste voor­ zitter was. 1900. Lid van het Bestuur van de Vereeniging tot Christelijke Ver­ zorging van Zenuwlijders. Met den architect Wenting wor den de plannen ontworpen voor het te stichten sanatorium. 1902. Ten tweede male benoemd, aanvaardt Dr. Hermanides de benoeming tot geneesheer-directeur. Aanvaardt een studiereis naar Weenen en Berlijn en bewerkt met Dr. M. Koppen een studie over de hersenen van den mol. 1903. Een rede bij de opening van het Sanatorium. In het eerste jaar leidde Dr. Hermanides bijna eiken Zondag de godsdienst­ oefening. ’s Zomers buiten tegen een heuvel aan. In dit jaar verscheen ook zijn studie . les affections parasyphilitiques”. bekroond door de Academie de Medicine te Parijs met de ..Prix de Ricord”. 1905. Vertegenwoordiger van de Regeering op het 5e Internationale Congres te Rome. 1907. Afscheid als geneesheer-directeur van het Sanatorium wegens ziekte. 1908. Overleden. In 1899 lid geworden van de Chr. Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen, heb ik meermalen Dr. Hermanides ontmoet en ge­ hoord. Sedert 1904 ook als bestuurslid van de Vereeniging tot Chr. Verzorging van Zenuwlijders. Het beeld dat ik van dezen overtuigden Christen en stoeren wer­ ker heb verkregen is een geheel ander dan Hijmans teekent. Hij zou intellectualist zijn en eigenlijk humanist. W at het humanisme betreft. Hijmans schrijft aldus : .In leven en werk van dezen stoeren werker lag een geweldig stuk idealisme en dan bedoel ik dit zeer bepaald in humanistischen. niet christelijken zin. Hij geloofde aan den vooruitgang van wetenschap en geneeskunde en zag a.h.w. in de toekomst de vruchten der wetenschappelijk beoefende geneeskunde. Men bedenke hierbij, dat Hermanides met zijn geheele ziel meeleefde in de omwenteling, die het natuur- en geneeskundig denken in zijn jonge jaren doormaakte. En met gespannen verwachting en overmoedige woorden verklaart

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen