1939 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 177

173

tot hen, die „nieuwigheden” in de theologie verafschuwen en binnen de muren der R.-K. Kerk de lijn van de H. Schrift en van den H. Augustinus trachten te volgen. Spreekt hij over ,,de” Kerk, dan bedoelt hij steeds hen binnen die Kerk, die de orthodoxe leer trouw zijn; de heele en halve pelagianen, die een hoogen toon mogen voe­ ren, spreken voor hem niet namens de Kerk! Tegenover hen beroept hij zich op de H. Schrift. „De Schrift zegt, dat God een verborgen God is en dat door het bederf van hun natuur de menschen in een verblinding gelaten zijn, waaruit zij slechts kunnen komen door Jezus Christus, buiten wien geen gemeenschap met God mogelijk is” (fr. 242). „Geen kanoniek schrijver”, zegt Pascal, „gebruikt de natuur om God te bewijzen. Salomo zegt niet: er is geen ledig, dus is er een God” (fr. 243). Hierbij zinspeelt Pascal op een uitlating van Hugo de Groot, vol­ gens welke de doelmatigheid van het heelal, o.a. daarin uitkomend, dat het geen vacuum toelaat, op God zou wijzen 1) (Pensées II, 178). 3. D e w are go d sd ien st berust op openbaring. De christelijke godsdienst openbaart niet alleen de oorzaak van onze vervreemding van God, maar ook den weg tot herstel. Ook hier is de natuurlijke religie machteloos. Door de zonde is den mensch ternauwernood een onduidelijk licht van zijn Schepper overgebleven (fr. 426). „De mensch is onbekwaam tot God te gaan; als God niet tot ons komt, kunnen wij op geen enkele wijze gemeenschap met Hem hebben, omdat wij verdorven zijn” (fr. 426). God is mensch geworden opdat Hij zich met ons zou vereenigen (fr. 426). In de Vleeschwording zien wij hoe God naar óns toekomt, omdat wij onmachtig zijn naar Hèm te gaan; in Christus wordt de schemering weer tot vollen dag: „Allen die God buiten Jezus Christus zoeken en bij de natuur blijven staan, vinden geen enkel licht, dat hen voldoet”. „Maar”, werpt men tegen, „het is niet te gelooven, dat God zich met ons zou vereenigen”. Dit is de laatste uitvlucht van den mensch, die niet wil inzien, dat voor God's openbaring slechts gebogen kan worden. Eerst verzet hij zich, op onvrome wijze, openlijk tegen God; nu doet hij het op vrome wijze, opkomend voor God’s eer, W ant, zoo redeneert hij, het is heiligschennis te beweren, dat God, de Ondoorgrondelijke, Oneindige, Verhevene, als Jezus van Nazareth zich met ons vereenigd heeft! Pascal heeft deze vroomheid echter goed doorzien. Onverdragelijke aanmatiging schuilt er volgens hem in deze schijnbaar nederige redeneeringen: „W aar haalt een wezen, 1) Het antwoord op de vraag of Pascal een „natuurlijke theologie” erkent, zal afhangen van wat men daaronder verstaat. Tegenover vele Roomschen en Vrij­ zinnigen zou men met „neen” kunnen antwoorden: tegenover de dialectische theo­ logie met „ja”! W e hopen dit t.a.p. toe te lichten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen