1939 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 9

5

bloed op in 5 cm3 van een Na-citraat-oplossing, waardoor het te onderzoeken bloed behoorlijk verdund wordt en tevens de stolling wordt verhinderd. 2 druppels hiervan worden met een eenvoudige pipet naast elkaar op een objectglas gebracht. Met een tweede pipet voegt men bij den eenen 1 druppel van het gereedstaande serum a en bij den anderen met een derde pipet 1 druppel serum /?. Het glas wordt op en neer bewogen en door roeren met een platina lus wordt het geheel uitgebreid tot de grootte van een kwartje. Bij ge­ bruik van sterk agglutineerende sera ziet men reeds binnen 1 minuut het optreden van helderroode puntjes in de troebele bloedverdunning. De druppel kan ten slotte volkomen helder worden en hier en daar liggen dan groote plakkaten van geagglutineerde erythrocyten. Waarneming met het bloote oog is veelal voldoende. Blijft agglu­ tinatie uit, dan moet men minstens 10 minuten blijven waarnemen voor tot een negatief resultaat mag worden besloten. Het optimum der reactie ligt bij 0 C.; het verloop gaat zeer goed bij kamertem­ peratuur en een temperatuur van 37 C. is dus in het geheel niet noodig. De andere veel toegepaste methode is de „buisjesmethode” van Schiff. Hierbij werkt men met buisjes van een lengte van 4 ^ cm, uitwendige diameter van 8 mm en een centrifugeermachine van > 2000 toeren per minuut. In elk buisje komen 6 druppels verdund bloed en daarna in de resp. buisjes 3 druppels serum a en evenzoo 3 druppels serum /?. Na goed schudden wordt er gedurende 2 mi­ nuten gecentrifugeerd. Alle erythrocyten komen daardoor op den bodem. Nu worden beide buisjes weer geschud en dan ziet men. als er geen agglutinatie is opgetreden, dat de erythrocyten weer gelijkmatig in de vloeistof verdeeld worden; is er wel agglutinatie, dan blijven ze tot vlokjes samengeklonterd. Bij twijfel wordt de inhoud uitge­ stort en met de loupe bekeken. Beide methode zijn goed; het is aan te bevelen ze elkaar te laten controleeren. Durft men met de voorwerpsglasmethode niet met zekerheid tot agglutinatie te besluiten, dan kan de buisjesmethode beslissen. Het is van groote beteekenis om sterk werkzame haemotestsera te gebruiken. Bij verschillende personen is het agglutininegehalte van het bloed namelijk zeer verschillend. Verder zijn de agglutininen in een eenmaal verkregen serum niet stabiel: de titer kan z.g. inzakken, na korter of langer tijd, hetzij geleidelijk of snel. Ook moeten de sera steriel blijven, wat kan worden bereikt door toevoeging van 1 /oo superol Door geregelde controle op eventueele afwijkingen is het mogelijk betrouwbaar te blijven werken. Op eenvoudige wijze kan al veel bereikt worden door te werken met 2 haemotestsera a en 2 dito /3; het zou zeer toevallig zijn als beide tegelijk sterk in waarde achteruit gingen. Op een dwaalspoor kan men gevoerd worden door z.g. pseudoagglutinatie. Somtijds namelijk vertoonen de roode bloedlichaampjes

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen