1939 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 185

181

hij te behooren tot de jongere generatie van geneeskundigen, die bewust den band met een vroegere generatie begeert te verbreken. Het humanistisch karakter dezer bezieling zie ik niet zonder meer in zijn vereering van het logisch stelsel en het systematisch denken, maar wel hierin, dat hij deze beide steeds weer in nauwsten samen­ hang ziet met het godsdienstig leven en beleven van den geloovige.” M.i. volgt hieruit dat hij juist geen humanist was, doch Christen en Christengeleerde. die bezieling vond door zijn geloof. Maar is hij dan intellectualist? Volgens Hijmans wel. Ten bewijze dit lange citaat : ,.De wijze nu, waarop hij deze vragen ziet en behandelt, is onge­ twijfeld intellectualistisch; men herinnere zich zijn formuleering. dat het geloof een actie is van het intellect of, zooals hij elders zegt. dat het geloof vrucht is van een psychische functie. Dan is ook begrij­ pelijk dat de mensch langs tweeërlei weg tot zekerheid kan komen —• langs den weg van w eten sch ap en langs dien van g e lo o f en dat beiderlei zekerheid als van één orde behandeld wordt. Aan al ons weten moet geloof vooraf gaan; alle weten rust op geloof. En dan blijkt dit geloof te liggen in het feit dat wij aan­ nemen. dat onze zintuigen, wat aantal en volkomenheid betreft, met hun specifieke energie, goed aangelegd, d.i. er op aangelegd zijn om ons de voorwerpen in hun ware wezenlijkheid te doen kennen. Of ook het geloof berust op anderer getuigenis; dan spreken wij niet van weten, maar van gelooven: Conclusie: zoowel geloof als weten wordt door middel van de zintuigen geleverd -—- het staat er wer­ kelijk •— hetzij van onze eigen zintuigen, hetzij van die van anderen. In dezen gedachtengang ziet hij geloof in psychologischen zin en geloof in godsdienstigen zin, dit laatste uitdrukkend de relatie van God en mensch. Schepper en schepsel als van gelijke waarde of van één orde. Ik geloof, dat wij Hermanides geen onrecht doen. wanneer wij hem om deze gelijkstelling en om de wijze, waarop hij deze vragen in zijn voordrachten en geschriften behandelt, in zijn gods­ dienstige formuleering een intellectualist noemen.” W ie Dr. Hermanides gekend heeft, moet getroffen zijn door zijn impulsieve natuur, een eigenschap die men zeker niet verwacht bij een intellectualist. Nog zie ik hem op een bestuursvergadering opstuiven en opge­ wonden de vergadering verlaten. Mij werd opgedragen Dr. Herma­ nides te overreden weer ter vergadering te komen en het duurde niet lang dat wij beiden weer aanwezig waren Dat impulsieve blijkt ook uit zijn pennevruchten. vooral uit die van den eersten tijd. Dan ziet hij de medische wetenschap als bijna geheel ontsluierd. Niet lang daarna zendt hij deze lezing aan een vriend met de woorden: zoo dacht ik toen. Zoo gelooft hij dat de physiologie alle raadsels zal oplossen, doch later erkent hij te geloo­ ven. dat alles wel een mysterie zal blijven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen