1939 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 95

91 Chasles tenminste als medeplichtige aan de steeds duidelijker wor­ dende bedriegerij aanwezen 84).

Chasles weigerde echter hardnekkig om den naam van dezen per­ soon te noemen. Evenmin was hij geneigd de complete handschriften­ verzameling aan het oordeel der Académie over te leggen. Nadat nog maanden lang over deze hopelooze zaak was gedis­ cussieerd en er blijkbaar niemand op de wereld meer geloof hechtte aan de authenticiteit der documenten, behalve Chasles zelf, kwam deze laatste op 13 September 1869 eindelijk met de mededeeling, dat hij den leverancier der documenten, met wien hij al sedert 1861 in contact was, op 9 September had laten arresteeren; hij had tot nu toe geweigerd zijn naam te noemen, omdat hij de complete verzameling in zijn bezit wilde krijgen en daarom geen kapers op de kust wenschte 85). De arrestatie had niet plaats gevonden, omdat Chasles eindelijk overtuigd was geworden met een bedrieger te doen te heb­ ben, maar omdat hij vreesde, dat de leverancier niet aan zijn ver­ plichtingen zou voldoen. Chasles verwachtte nog 300 documenten waarvan de betaling reeds had plaats gehad. Bij de arrestatie werd ten huize van den leverancier niets aangetroffen dan een verzameling wit papier. Dat Chasles zelfs na al het voorafgaande nog niet ten volle overtuigd was, de dupe te zijn geworden van een falsificatie op uitgebreide schaal, blijkt uit de woorden, waarmede hij zijn mededee­ ling besluit: ,.I1 y a un mystère a pênétrer et jusque la. il n’y a rien a conclure”. Nadat in de volgende zitting van 20 September door verschillende leden vergeefsche pogingen werden aangewend om Chasles tot de duidelijke verklaring te brengen, dat Newton en Huygens door de gepubliceerde documenten aan valsche beschuldigingen hadden blootgestaan, werd dit jarenlange onverkwikkelijke debat definitief gesloten 86). Nog nimmer, sedert de stichting der Académie, beleefde deze instelling zulk een bewogen tijd 87). Hoewel het wetenschappelijke gedeelte van deze groteske vervalschingsaffaire, voor zooverre deze iets te maken had met de ont­ dekking van de algemeene aantrekkingskracht, hiermede afgehandeld is, leverde het proces, dat tegen den dader in 1870 gevoerd werd, nog zulke interessante bijzonderheden op, dat wij niet kunnen nalaten daarvan nog het één en ander mede te deelen. W ij ontkenen deze bijzonderheden aan het interessante uitvoerige verslag in ,,Der neue Pitaval”. Neue Serie Sechster Band, Leipzig 1871. Laten wij echter, om alle misverstand te voorkomen, beginnen met de uitdrukkelijke verklaring, dat bij het proces duidelijk gebleken is, dat Chasles zelf volkomen vrijuit ging. Hiervan was overigens ieder, die Chasles kende, reeds van te voren overtuigd, Chasles was slechts de dupe en alleen is het een raadsel hoe hij jarenlang zoo naïef is geweest om tegen alle argu-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen