1942 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 42

34 storven enige dochtertje En dan zeg ik haar „Jou ontbreekt nu een hele boel, o a vrede en blijdschap en dus laat je den Heiland niet toe je Herder te zijn En als ik dan verder nog vraag zullen we samen den Heiland viagen weer je Herder te worden, kan de duivel (die nu haai herder was en vooi haai zoigde door een leverantie van angst- en dwanggedachten) zijn ergernis met bedwingen en valt als het ware uit zijn rol, want nu is er geen seconde pauze, maar komt er ineens een stroom van woorden los, woorden van felle afweer waarvan het thema was ik wil niet te schande worden gemaakt ik wil niet mishandeld worden en gefolterd door mensen Toen ik geen toestemming kreeg om met haar te bidden heb ik aan de beide zoons en de verloofde van den enen zoon, die ook m de kamer waren gekomen, gevraagd of wij met elkander dan maar voor moeder zouden bidden Ik kreeg toestemming, al vond een der zoons ^ naar ik merkte — het maar matig goed Ik heb daarop de nood van de moeder bij den Heiland gebracht en gevraagd of HIJ, Die den duivel eens voor altijd voor ons had overwonnen, ook m haar, hier en nu, overwinnaar wilde zijn zodat het weer waar mocht worden, dat haar niets ontbreekt, omdat de Heer haar Herder is. Bij een volgend bezoek bij haar zuster blijkt, dat deze het met mij eens is, dat slechts de Heiland genezing kan geven en zij vindt het goed, dat wij in het geloof, dat Hij het doen zal — hierom vragen Bij de patiënte zelf is nu geen actief verzet meer, ze slaapt goed met de sedativa en hypnotica die mijn zoon haar gaf Z o bezoek ik haar 2 keer per week, eerst daar en dan m een rusthuis, waarheen Collega Donkersloot haar het overbrengen Ondanks de sterke verzoeking om den Heiland te verlochenen, heb ik ook daar telkens streng ,aetiologische therapie toegepast Ik vertelde haar van mijn eigen angst en de verlossing ervan en al haar angstgedachten brachten we bij den Heiland, ook in het bijzijn van de leidende zuster en de zaalzuster, wier gezindheid ik niet kende, maar waarvan toen bleek, evenals van haar eigen zuster, dat ze mee konden bidden Het aanknopingspunt was steeds de wandtekst thuis Als je iets ontbreekt lust, vrede, blijdschap, dan laat je den Heer je Herder niet zijn Toen ik haar alleen trof heb ik haai in naam van Jezus de hand opgelegd en m Zijn Naam gezegd, dat die machten van boosheid geen rechten meer op haar hadden, nu ze zelf een kmd van den Heiland wilde zijn Alle geremdheid was weg bij haar, ze keek vrolijk rond en was altijd stralend als ik kwam maar het meest als ik haar voorstelde te bidden Collega Donkersloot vertelde mij, toen ik hem daar eens ontmoette dat hij er toch wel zeker van was, dat ze gehallucineerd had, al had hij hieraan eerst getwijfeld Over de aard der hallucinaties had hij geen zekerheid Voor mij stond dit vast angstgedachten zijn nooit van Christus, dus van den duivel onverschillig via welk tussenstation ze gepresenteerd worden, via het gehoorcentrum of eniq ander centrum, of direct van uit het voorbewuste of onbewuste, en kunnen bij Jezus gevangen gegeven worden door den mens, die Gods wil doet op de punten, waar God hem liet weten dat hij ongehoorzaam is BIJ het Kruis van Christus deponeerden we telkers al haar angstgedachten eerst de gedachte van als ik naar den Heiland ga word ik door de mensen uitgescholden, mishandeld, gefolterd en bespot toen de angst nooit meer beter te zullen worden; daarna de angst dat ze weer naar Maasoord zou moeten de angst nooit meer thuis te zullen komen toen ze meewerkte m het huis de angst, dat ze haar werk niet goed deed, omdat ze een foutje had gemaakt 3 September vertelde ze spontaan in het bijzijn van de zuster, hoe ze telkens als er angstgedachten kwamen, bad tot den Heiland en hoe ze dan ,,andere gedachten kreeg Ik heb met haar gedankt en vernieuwd de belofte dat ze alleen voor Jezus wilde leven en zo Zijn Naam zou verheerlijken in eigen leven en Zijn getuige zijn ook voor haar kinderen Een der zusters van de buitendienst van Maasoord, die haar ook in haar vroegere ziekte kende, sprak er haar blijde veirassing over uit, dat ze nu zo snel genezen was Een maand later ongeveer ging ze genezen naar huis, waar ze het huishouden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen