1942 Extra aflevering Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 18

16 echter ernstige twijfel aan enkele hoofdpunten van het christelijk geloof. Dit bracht hem tot zulk een somberheid, dat alleen het feit, dat het christelijk geloof het verbood, hem weerhield van zelfmoord! Eens — na gebruik van het sacrament — gaf God hem het verloren besef van Zijn gunst terug. ,,Sindsdien had hij deze onvrome invallen eerder als verzoekingen, die onderdrukt, dan als twijfelingen, die moeten worden opgelost, beschouwd". T o c h bleef hij nadien nooit geheel vrij van die aanvallen, die hij ,,diseases of his faith" noemde. H e t voordeel daarvan was, dat hij juist door deze onrust tot de gegrondheid van zijn religie kwam, w a n t de twijfel noodzaakte hem zich rekenschap te geven van de grondslagen van Christendom-, sectarisme. Mohammedanisme en Jodendom. Hoewel hij méér geloofde dan hij kon begrijpen ( c o m p r e h e n d ) , wilde hij niet méér gelooven dan hij kon bewijzen (prove). Hij wilde de standvastigheid in het geloof niet danken aan het feit, dat hij de bezwaren er tegen niet kende, ..Though we cannot always give a reason for w h a t we believe, we should be ever able to give a reason w h y w e believe it" ( V . 14). „ .. . activiteit.

Uit deze opmerkingen van Boyle over zijn eigen ommekeer, blijkt zijn ernstig karakter. D e godsdienst w e r d de alles beheerschende macht in zijn leven; ook zijn wetenschap stond in dienst daarvan. Alles deed hij om anderen zijn geluk deelachtig te doen worden. D e zending had zijn volle belangstelling. Sedert 1662 zat hij in het bestuur van de ,.Society for propagation of the Gospel in N e w - E n g l a n d " . Hij steunde met zijn geld de vertaling van het Evangelie in het Maleisch en van de Groot's ,,De veritate religionis christianae" in het A r a bisch. In E n g e l a n d zelf nam hij de verdediging van het christelijk, geloof op tegen hen, die in naam van het verstand en de wetenschap, het meenden te mogen los laten; dus tegen de atheïsten en de deïsten. V o o r a l na 1660 klaagt hij in zijn brieven en geschriften over ,,onze libertijnsche eeuw", ,,een tijd waarin zoo velen ondernemen al v>'at bovennatuurlijk is te bespotten en, terwijl zij luid schreeuwen over de Rede, er geen beter gebruik van maken dan er eerst het geloof mee te onttronen, om d a a r n a hun hartstochten en hun belangen er mee te dienen" (Life; V , 4 4 ) . In 1647 bracht hij een bezoek aan Holland; daarbij maakte hij ook kennis met Menasseh ben Israël, den beroemden opperrabijn in Amsterdam. T o e n reeds hield hij zich bezig met de .,theologi,sche toepassing der natuurphilosophie" (Life; V , 2 7 ) , w a n t o n d e r d e apologeten van het christendom was Boyle de man, die zijn arguimentcu niet aan speculatie of oppervlakkige natuurbeschouwing, maar aan nauwkeurig, experimenteel natuuronderzock ontleende. Kort d a a r n a moeten ziin chemische studies ook begonnen zijn: bij de eerste vermelding van de scheikunde in zijn brieven beklaagt hij zich.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen