1942 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 134

134 af te vragen of de cel in h a a r structuur wezenlijk verschilt van zulke moleculen of molecuulgioepen als waaiuit de virussen zijn samengesteld Stanley meent van niet en wil alle natuuiobjecten bekijken vanuit het standpunt der structuur en zoo een grondslag leggen w a a r o p chemicus en bioloog elkaar kunnen ontmoeten A a n den eenen kant houdt de chemicus zich bezig met de atomen en de wijze w a a r o p de protonen en electronen in het atoom g e i a n g schikt zijn en verder met de wijze w a a r o p de atomen op hun beurt tot moleculen zijn samengevoegd D e onderlinge rangschikking dezer atomen is van grooten invloed op de physische en chemische eigenschappen van het molecuul, hetgeen duidelijk blijkt uit het verschil, dat er tusschen isomere moleculen bestaat De moleculen treden door a a n t r e k k m g s - en afstootmgskrachten tot molecuulverbanden samen en uit dergelijke molecuulverbanden zijn alle ons bekende natuurhchamen samengesteld A a n den anderen kant bestudeert de bioloog de uit een of meer cellen opgebouwde organismen en hij heeft geen reden om aan te nemen dat de bindingen tusschen eenheden in de cel fundamenteel verschillen van de krachten die m de atomen en moleculen en t u s schen de atomen onderling en de moleculen onderling bestaan Z o o a l s het uranium-atoom dat opgebouwd is uit barium- en andere atomen, die alle door atomaire krachten worden bij elkaar gehouden, niet de eigenschappen vertoont, die de som der eigenschappen van alle samenstellende atomen is maar geheel andere die specifiek zijn voor het uranium-atoom en ongetwijfeld te danken zijn aan de specifieke manier w a a i o p al de samenstellende atomen in het uranium-atoom tot een speciale structuur vereenigd zijn zoo kan ook de specifieke manier, w a a r o p de moleculen in de cel gerangschikt zijn, de oorzaak zijn w a a r d o o r de levende cel eigenschappen vertoont, die de opbouwende moleculen op zichzelf niet bezitten hoewel de bindende krachten hetzelfde karakter vertoonen als de boven beschreven intermoleculaire bindingen M a a r dan bestaat ook de mogelijkheid dat er zulke geleidelijke overgangen bestaan tusschen de structuurorde die wij cel noemen en de structuurorde die wij molecuul noemen dat het een kwestie Van persoonlijke voorkeur is of men deze met den naam cel of met den naam molecuul wil betitelen H e b b e n wij m de verschillende virusvormen een dergelijke reeks van overgangen voor ons'' Is het nu indeidaad w a a r dat de bioloog geen reden heeft om aan te nemen, dat de bindingen tusschen de eenheden m de cel niet fundamenteel verschillen van de atomaire- en moleculaire krachten der levenlooze n a t u u r ' Is de structuur der cel voldoende opgehelderd om op deze vraag een afdoend antwoord te kunnen geven"? W I J willen deze vraag bespreken aan de hand van hetgeen F r e y W y s s l i n g (8) m zijn boek , Submikroskopische Morphologic des

,

j

i k I p> | I

1 1 |l | I

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen