1942 Extra aflevering Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 127

121 esprits, de schoolphilosophen, atheïsten efl deïsten, maar Boyle had er nog bij hen, die (godsdienstig of ongodsdienstig) het nut der wetenschap ontkennen! Pascal is meer een apologeet voor het menschentype van de 20ste eeuw, Boyle voor dat van de 19de eeuw. Pascal staat dicht bij het ,,credo quia absurdum", Boyle bij het ,,fides quaerit intellectum". Pascal gevoelt tegenover zijn Schepper vooral het ,,hoe groot en vteeselijk", Boyle het ,,hoe wijs en goed". De hartstocht, waarmede Pascal zich aan Jezus overgeeft, is veel dieper dan het kalme, redelijke gevoel van dankbaarheid, dat Boyle koestert. Het betrekkelijk weinige, dat Pascal geschreven heeft, maakt door de scherpte, kernachtigheid en heftige bewogenheid meer ijidruk dan de breedsprakigheid, waarmee de deftige volzinnen over eenige duizenden bladzijden voortvloeien door de folianten van Boyle's Werken. Bh] ft Pascal in onzekerheid staan tegenover de schepping en is hij zoozeer onder den indruk van het Numineuze, dat hem de ware vreugde erin benomen wordt — Boyle's houding tegenover de natuur is er een van blijmoedige aanvaarding. Wel ontbreekt hem het spontane en jubelende, dat in Kepler zoo bekoort, wel is hij afgemeteneren prozaïscher in zijn verheerlijking van het werk van God's Vingeren, maar toch mogen wij ook van hem zeggen, dat zijn christelijk geloof een vruchtdragende beoefening van de natuurwetenschap niet geremd, maar bevorderd heeft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen