1942 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 135

135 Piotoplasmas und seiner D e r i v a t e " meedeelt over de resultaten van zijn onderzoek naar de fijneie structuur der celbestanddeelen H e t is niet de bedoeling om m te gaan op de structuur van alle onderdeelen van de cel. H e t is voldoende voor onze beschouwingen om een daarvan, tevens het voornaamste onderdeel nader te bespreken, n 1 het protoplasma Al heel spoedig na de ontdekking van het protoplasma schreef men het een taaie consistentie toe en beschouwde men het als een rolloidale eiwitoplossing Sindsdien zijn er een groot aantal theorien opgesteld om de structuur daarvan nader aan te geven W i j noemen hier slechts de granulair-, emulsie- alveolair- reticulair- en fibnllair theorie M e t behulp van de colloidchemie en de moderne chemie der hoogmoleculaire verbindingen (door S t a u d m g e r macrochemie genoemd) slaagde F r e y - W y s s h n g er m een beeld te ontwerpen van de fijneie structuur van het cytonlasma en zijn derivaten Dit beeld geeft een verklaring van veel aan het cytoplasma w a a r g e n o m e n verschijnselen waarmee men met de opvatting van het plasma als een colloidale oplossing m den zm dei klassieke dispersoid leer niet recht raad wist Het IS n 1 met zoo dat de colloidale eiwitdeeltjes willekeurig verdeeld en in ongeordende warmtebeweging m het plasma verkeeren, maar zij zijn tot bepaalde structuren vereenigd, zooals m een gel Een gel kan ontstaan uit een sol met b v kogelvormige colloiddeeltjes als deze deeltjes zich samenpakken E r ontstaat dan een tamelijk compact gel w a n t een dergelijke structuur kan zich slechts vormen bi) een relatief hooge concentratie aan opgeloste stof O p deze wijze kunnen wij ons d e structuur van het protoplasma echter niet denken, omdat het watergehalte van het plasma daarvoor veel te hoog is BIJ solen, w a a r de colloidale deeltjes uit lange draadvormige moleculen bestaan ontstaat een vaste structuur reeds als het gehalte aan opgeloste stof slechts enkele procenten bedraagt D e draadvormige moleculen zijn samengeweven tot een los netwerk Z u l k een gel heeft een, zij het ook teere structuur, die nog gemakkelijk plastisch te deformeeren is en tevens een zekere elasticiteit bezit, daar de ketenvormige moleculen zich op de punten, w a a r zij elkaar raken, vast aan elkaar hechten Een dergelijk gestructuieerd gel is zeer belangrijk voor het begrijpen van de protoplasma-structuur, omdat de chemie der hoogpolymercn de eiwitmoleculen opvat als lange polypeptideketens Z o o ' n polypeptideketen ontstaat bij het zich aan elkaar binden van een groot aantal a-ammozuur moleculen dat zijn dus aminozuren waarbij de ammogroep en de carboxylgioep aan hetzelfde koolstofatoom gebonden zijn De hydroxylgroep van de carboxylgroep van het eene zuui reageert met een waterstofatoom van de ammogroep van het andere zuur E r treedt water uit en de beide zuren binden

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen