1944-1945 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 88

84 geloovig-meewerkende menschenmassa's in de kerk gevolgd, die daarbij als een golf telkens in de richting van den priester opdrongen; daarbij de wierook en het mystieke halfduister van de ruimte. Toen nu de vrouw verlost en vroolijk de kerk verliet, viel zeker ook bij menig andere ,,belaste en beladen ziel" in de kerk ,,een steen van het hart", aangezien hij mee beleefd had, hoe zij en anderen geholpen werden". ,,Zoo ging het verder; ik kon —• waar ik genoeg gezien en beleefd had ^— de drukkende hitte niet meer uithouden en verliet de' kerk. 's Middags bij den pastoor genoodigd, vond ik een groot aantal Franciskaner priesters voor den maaltijd in onderling gesprek, dat om wat 's morgens voorgevallen was draaide. Hoe ik keek en luisterde, geen enkele spottende glimlach of cynisch woord. Ja, een nog jonge, krachtige, beschaafde Pater zeide tot den (kleinen, zwakuitzienden) Pater, die 's morgens het „exorcisme" (duivelsbanning) uitgevoerd had : ,,Ja, gij hebt heden toch niet alle (duivels) kunnen uitdrijven; ik heb ze het vorige jaar alle uitgebannen, maar mijn geloof is ook krachtiger dan het Uwe". Thuis gekomen ontried da arts met nadruk den gouverneur om iets tegen deze ,,uitbanningen" te doen. ,,Wij hadden destijds immers nog geen enkele inrichting voor zenuwlijders en zielszieken, ja zelfs geen enkele zenuwspecialist". Hij besluit zijn verhaal aan L i e k met de volgende woorden : ,,Enthousiast begroet ik thans in verband hiermede Uw woorden over de werking der ,,betoovering" door een waren arts en ik denk mij thans in den zin van het Evangelie : ,,Voorwaar, zeg ik U : de arme priester op den Johannesdag, daar in het kleine bedevaartkerkje was een goede ,,Arts", een duizendmaal betere dan het leger der ,,medici", die de arme, schreeuwende vrouw met het half en half minachtende stigma ,,een hysterica", onvedost en ongetroost huiswaarts gezonden zouden hebben". ,,Deze bedevaarten en duivelsbanningen bloeien op eiken Johannesdag ook thans nog steeds, de betoovering werkt nog steeds helpend en verlossend". Slechts in het geloof kan de mensch ,,teekenen en wonderen" verrichten. Maar evenzeer is waar, dat ook slechts het geloof teekenen en wonderen kan zien. De wetenschappelijke werker kan slechts begrippen hanteeren als hysterie, suggestie, hypnose, hallucinatie en dergelijke; hij moet er naar streven de verschijnselen te herleiden tot natuurlijke vermogens als oorzaken en mag nimmer zijn toevlucht nemen tot bovennatuurlijke factoren. Langs dezen weg zal hij echter niets kunnen vinden van het wonder der genezing door het geloof of van het wonder der uitredding op het gebed. Maar wanneer hij nu, deze factoren niet kunnende vinden, beweert, dat er daarom van wonderen of wonderteekenen geen sprake is, dan maakt hij zich

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen