1944-1945 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 104

4 Oft the glorious theme renewing : God our Lord is God indeed. Give me love aright to trace Thine to everything created, Preaching to a ransomed race By Thy mercy renovated. Till with all thy fullness sated I behold Thee face to face And with ardour unabated Sing the glories of Thy grace. Hoe is nu de grote betekenis van Maxwell voor de natuurkunde tot stand gekomen? Reeds als student nam hij terdege notitie van alle belangrijke vondsten en nieuwe ideeën. Z o troffen hem zeer de grondgedachten van Faraday over Electriciteit en Magnetisme. Faraday, de grote experimentator, kwam door zijn proeven tot nieuwe voorstellingen over de werking van magneten en electrisch geladen lichamen. Tot die tijd was algemeen de voorstelling der „actio in distans". De theorie van Newton kon hiermee vele verschijnselen verklaren; de zon trekt de aarde aan, de aarde trekt een steen aan, in 't algemeen : elk stoffelijk voorwerp trekt elk ander stoffelijk voorwerp in 't heelal aan. „Hoe deze werking van het ene lichaam op het andere tot stand komt, is een diep probleem" zegt Newton, ,,ik heb daar in 't geheel geen voorstelling van. De wet der zwaartekracht verklaart evenwel een grote groep natuurverschijnselen". Men paste deze wet dan ook toe bij de latere onderzoekingen op het gebied van electriciteit en magnetisme. Het bleek echter aan Faraday, dat de verschijnselen veel beter konden worden weergegeven met behulp van ,,krachtlijnen". Deze gedachte ontleende Faraday aan de bekende proef met een staafmagneet, waaromheen ijzerpoeder is gestrooid, dit ijzerpoeder rangschikt zich op bepaalde wijze volgens lijnen, die hij krachtlijnen noemde. Bij electrisch geladen lichamen zijn ook proeven te doen, waarbij men dergelijke lijnen ziet lopen. Maxwell vond deze idee zo interessant en geniaal, dat hij er een wiskundige theorie van ging opstellen. In 1855 schreef hij een artikel over de ,,Lines of Force"; het bevat de kern van zijn electriciteitsleer, al is deze in zijn hoofdwerk ,,Treatise on Electricity and Magnetism" verder uitgewerkt. De electrische theorie, die tot die tijd aan alle Universiteiten gedoceerd werd, uitgaande van de werking op afstand, was vooral door den groten Duitsen mathematicus Gauss uitgewerkt (Potentiaaltheorie). Al konden hiermee de verschijnselen der electrostatica wel opgehelderd worden, de theorie bleek toch onvruchtbaar om bij de verdere experimentele vondsten over electrische stromen enz. een goede verklaring te geven. De theorie ontaardde dan ook in dorre wiskundige berekeningen, zonder nieuwe gezichtspunten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen