1944-1945 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 65

61 In deze opvatting van M i l l e r wordt de schepping verward met de ontsluiting in het tijdsverloop, die, zooals ik boven al heb opgemerkt, in lange perioden is in te deelen. De zesdaagsche scheppingsactie, waardoor de vaste ordeningen zijn geschapen, ügt aan de ontsluiting ten grondslag, maakt haar eerst mogelijk, doch valt geenszins met haar tezamen. W i e meent, dat de schepping zich in het kosmisch tijdsverloop heeft afgespeeld en wie tegelijk aan de feiten van geologie en palaeontologie recht wil laten wedervaren, zooals M i l l e r , moet wel de ,,dagen" gaan opvatten als lange tijdsperioden. Maar daarmee doet hij onrecht aan het scheppingsverhaal, dat Gods niet aan den tijd gebonden scheppingsactie eenvoudig meedeelt in een bij de behoeften van het menschelijk verstand passenden vorm. In den nieuweren tijd is het in het bijzonder H. C o n ^ a d - M a r t i u s, die in haar van gematigd scholastisch standpunt geschreven en van grondige vakkennis en diep wijsgeerig inzicht getuigend boek : Ursprung und Aufbau des lebendigen Kosmos tot de erkenning komt, dat de geschiedenis van het leven op aarde zonder de aanvaarding van goddelijke scheppingsacten niet is te verstaan. Steeds meer palaeontologen geven het darwinisme en het lamarckisme als alles-verklarende hypothesen prijs en spreken van een ,,natuurlijke scheppingsgeschiedenis" of een ,,natuurlijk-scheppende ontwikkeling", die zij zien als een naar buiten drijven van nieuwe levensvormen uit virtueele potenties, naar analogie van wat tijdens den ontwikkelingsgang van een individueel organisme wordt waargenomen. In het ,,oerorganisme" zouden de potenties van alle fundamenteele typen, n.l. de stam-, klasse-, orde- en familietypen der levende wezens reeds besloten zijn geweest. C o n r a d - M a r t i u s acht echter deze opvatting absurd : zoo'n oerorganisme, dat de geheele levende wereld potentieel in zich bevatte, zou ,,het wonder aller wonderen" zijn. Men kan er volgens haar niet van buiten bij het ontstaan der bovengenoemde grondtypen een schepping én van den vorm én van de stof aan te nemen. Deze „transcendente nieuw-schepping" (,,Erschaffung"), die zich voltrekt op den grondslag van direct in het natuurgebeuren ingrijpende, bovennatuurlijke goddelijke acten, moet wèl worden onderscheiden van de immanente natuurlijk-scheppende ontwikkeling, waardoor alle binnen de genoemde typen potentieel besloten vervormingstypen van geslachten, soorten en rassen het aanzijn zouden hebben verkregen in een tijdsverloop van tallooze eeuwen. Rassen, soorten en geslachten kunnen leden zijn van een natuurlijke scheppingsgeschiedenis, van een wordend stamverband; families, orden, klassen en stammen daarentegen kunnen slechts ontstaan door scheppende vormgeving in het organisme op de basis der bestaande organisatie en kunnen van een natuurlijk stamverband nimmer deel uitmaken 3).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen