1944-1945 Orgaan van de Christelijke Vereeniging van Natuur- en Geneeskundigen in Nederland - pagina 41

37 standpunt. Wanneer één der leden van den stam is gedood door een lid van een anderen stam, dan wordt de dader niet persoonlijk verantwoordelijk gesteld, maar de heele stam wordt schuldig beschouwd. Het gevolg is, dat er niet gerust wordt vóórdat ook een lid van den schuldigen stam is gedood. Dit is één van de oorzaken van de bloedwraak. Maken wij de balans op, dan moeten wij tot de conclusie komen, dat het totemisme een religieuze visie is, waarbij de menschen deel willen hebben aan de buitengewone krachten, die zij zich oorspronkelijk in de voorvaderen denken en die nu in de totems zijn gezeteld. Wij vinden hier geen goden of geen zoenoffers. Wanneer het totemisme, zooals Freud beweert, de oervorm der religie is, dan is dit zeer verwonderlijk. W a n t men zou toch verwachten, dat de menschen van de oerhorde, nog versch onder den indruk van den moord op den vader en berouw hebbend over hun daad, zouden probeeren dien vader, die zij nU' tot god hebben verheven, door een offer te verzoenen. Er is in het totemisme geen trek aanwezig, die zou wijzen in de richting van een verzoening met een vaderbeeld. 2. De identiteit van totem en vader. Wij komen nu tot een ander punt, dat Freud naar voren heeft gebracht, n.l. het feit dat de primitieve menschen het totem beschouwen als hun voorvader. Zij meenen dat zij van hun totemdier afstammen en de leden eener totemgroep zien elkander als familieleden. W i e eenigszins met de primitieve mentaliteit op de hoogte is, verwondert zich hierover niet. De primitieve mensch zoekt de kracht, waaruit hij moet leven, iri het verleden. De oervaderen hebben die kracht bezeten en het gaat er om met deze kracht in contact te blijven. Ook de moderne mensch kent deze tendenzen. In den tegenwoordigen tijd is een verhoogde belangstelling merkbaar voor de afstamming. De krachten, die in het ,,bloed" schuilen, moeten weer worden gemobiliseerd. Wij moeten weer terug in de wegen, die onze voorvaderen zijn gegaan en weer deel krijgen aan de krachten, die zij hebben bezeten. ^-Ib Christelijken kring zien we het ,,geloof onzer vaderen" een groote rol spelen. Bij ieder volk bestaat de neiging de ,.vaderen" te ideahsperen, na hun dood legenden en sagen om hun figuren heen te weven, teneinde aan te geven over welke buitengewone krachten zij beschikt hebben. Zelfs de moderne mensch met zijn goed ontwikkeld differentiatievermogen spreekt hier van ,,vaderen", terwijl hij zich toch terdege bewust is, dat hier van een natuurlijken vader geen sprake kan zijn. Hoeveel te meer kunnen wij deze zegswijze bij den primitieven mensch verwachten, wiens denken veel meer complex en totaal is. Wij onderscheiden tusschen geestelijken en natuurlijken vader, voor

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen