Wetenschappelijke bijdragen aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan - pagina 296

Psychosen bij debilitas mentis 284

zooals we dat kennen van verschillende debiele psychopatHen.

Volgens K r a e p e 1 i n behooren deze psychische stoornissen niet

tot het beeld van de zwakzinnigheid. W e l geeft hij toe, dat uit-

wendige of inwendige momenten dikwijls aanleiding geven tot voor-

bijgaande opwindingstoestanden of depressies; eveneens zijn volgens

hem vele oligophrenen chronisch prikkelbaar, onrustig of morrend

en opgewonden. Maar hij neemt liever aan, dat de bij oligophrenic

zoo dikwijls voorkomende psychotische verschijnselen een andere

beteekenis hebben, dan dat ze ontstaan zouden zijn op den bodem

van de ohgophrenie zelf. Al geeft hij toe, dat het niet altijd een

pfropfhebephrenie is, dan blijft tooh de mogelijkheid van een hyste-

rische of psychogene psychose. Bij zwakzinnigen zouden' alle

variaties van een psychopathischen aanleg en hysterische psychosen

kunnen voorkomen. Speciaal wees hij op de frequente verbinding

van oligophrene dementie met psychopathische afwijkingen. Daar-

door komt er een tusschengebied, waar het van de beschikbare

gegevens afhangt, of men spreekt van een reactieven opwindings-

toestand bij een (debielen) psychopaath, dan wel van een hyste-

rische psychose bij een oligophreen.

Hoewel we de overeenkomst van deze groep met hysterische

toestanden en psychogene psychosen bij niet-debiele personen

erkennen, vooral wanneer bij iemand met een degeneratieven aanleg

zulk een psychotische toestand optreedt, toch meenen we ook deze

derde groep te moeten rekenen tot de niet-identieke psychosen.

De gelijkenis van debiliteitspsychosen met degeneratiepsychosen is

treffend. Het kan buitengewoon moeilijk zijn, om in een concreet

geval van een hysterischen schemertoestand of van een psychogene

psychose met angstige verwardheid, ,,massenhafte" hallucinaties

en „Weltuntergangerlebnisse" uit te maken, of we te doen hebben

met een debiliteitspsychose dan wel met een degeneratiepsychose.

In den regel trachten we dan op grond van hereditaire momenten

of verminderde ontwikkeling in de één of andere richting te be-

slissen, doch bij licht debielen, die door hun opvoeding een behoor-

lijke maatschappelijke positie gekregen hebben, is dit niet

gemakkelijk. Er zijn evenwel twee redenen, waarom we toch deze

groep blijven rekenen bij die ziektetoestanden, waarbij we aan de

oligophrenic een pathogenetische beteekenis toekennen voor de

psychose. Allereerst heb ik onder mijn patiënten overgangen gezien

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen