Wetenschappelijke bijdragen aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan - pagina 155

143 De Leerschool van Lucretia Wilhelmina

herdrukt/) Ook telde men haar in 1753 reeds in F e i t a m a's kring

onder de besten mede.^) Het stuk, dat den strijd schildert tusschen

twee broeders over de aanstaande opvolging in Perzië en over de door

beiden geliefde prinses, toonde wel talent, maar had bij de fout van

een onbevredigende oplossing een teveel aan „romaneske gevoelens

en uitdrukkingen", als D e C 1 e r c q het noemt.*) Wij merken nog

bijzonder op: de gevoelige lyrische alleenspraken (over de tegen-

stelhng tusschen land- en hofleven *), over de vriendschap), en den

godsdienstigen ernst dezer Perzen, in hun gebeden, hun vertrouwen

op de goden, hun veroordeeling van den zelfmoord.

Volkomen stilgestaan heeft L u c r e t i a's dichtkunst niet. W a a r -

om zij niet veel heeft voortgebracht, en bijna niets uitgegeven,

tusschen 1745 en 1762, willen wij trachten te verklaren.

Groot werk, en grondige voorbereiding, zal stellig haar bedoeling

zijn geweest. Welnu, zij heeft een nieuw drama, wellicht meer dan

een, op touw gezet. V a n haar Maria van Bourgondië, voor het

eerst uitgegeven in 1774, deelt zij mede, dat „de troostrijke bespie-

gelingen", hoe de Hoogste Macht over deze vorstelijke wees in

alle onheilen kennelijk waakte, haar reeds vóór ruim 20 jaar tot

bewerking van die stof hadden gebracht. Dus vóór 1754. Zij vond

er in later jaren „wezenlijke misslagen" in. Had zij het dus toch,

tot voorzichtige zelfcritiek bekeerd, „in nonum annum" laten lig-

gen? Er waren wel andere oorzaken voor de vertraging. Van

anderer oordeel spreekt zij niet; omdat haar echtgenoot het hooger

schatte, ging zij tot radicale omwerking over. Het bleef evenwel

een zeer zwak stuk, historisch en dramatisch*); de oorspronkelijke

fouteU' zullen te diep hebben gezeten.

Dit vaderlandsche drama kan haar lang bezig hebben gehouden;

^) Zie Voorbericht van Tooneelpoëzy II. Bejaard en beroemd, acht zi] het dan

wel zelf „van veel te jongen tijd en niet aan de noodige kunstvereischten voldoend".

^) Zie boven blz. 11.

^) Ontleening aan C o r n e l l ! e's Rodogune, door Schoonneveldt,

W o r p , T e W i n k e 1 aangenomen, acht ik geheel onbewezen. Men vergeet te

veel — ik denk hierbij ook aan het boek van B a u w e n s —, dat lang niet iedere

overeenkomst afhankelijkheid bewijst.

*) Een bekend motief, dat echter V a n M e r k e n zeer na aan het hart ligt:

Waare Geluksbedeeling, Brief aan hei Volk, Maria de Medicis aan Lod. XIII.

^) Hoe K 1 o o s dit het beste kan vinden, is mij een raadsel. Heeft Kij zich bij

de andere mogelijk tot „doorkijken" bepaald? A.w. 246, 244.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen