Wetenschappelijke bijdragen aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan - pagina 258

De structuur der rechtsbeginselen en de methode 246

voegt aan het rechtsverband als zoodanig in zijn gezagsstructuur.

Denkbaar is zoo, dat de gerechtigheid uit 't oogpunt der statelijke

strafvergelding (niet alle rechtsstraf is monopolie van den staat!)

voor een bepaald delict een lichte straf eischt, terwijl datzelfde delict

uit het oogpunt der privaatrechtelijke schadevergoeding tot een

zwaren schade-eisch ex art. HOI B.W. grond geeft. Ook het omge-

keerde is mogelijk.

Een ander voorbeeld zij hier gegeven.

Zinduiding van De H.R. hanteert bij de interpretatie van art. 1401 (en volgende)

oncechfrtwtig" B-W. ten aanzien van de onrechtmatige privaatrechtelijke daad

heidsbegrip, dat sinds het beroemde arrest van 1919 een materieel, ten aanzien van

zien vmion"echt'. '^^ onrechtmatige Overheidsdaad daarentegen ook na 1924 een

matige private en formeel onrechtmatigheidsbegrip.

overheidbda^n Daarbij laat hij zijn jurisprudentie ongetwijfeld leiden door rechts-

hanteert. De beginselen. Maar in juiste intuïtie heeft ons hoogste rechtscollege

^de^Fransche"^" ^^9^^P^^' '^^^ ^et privaatrecht voor de interne publiekrechtelijke

Conseil d' Etat. Structuur van het staatsverband geen beginselen heeft, en dat het

positiveeren van de dynamische publiekrechtelijke beginselen, welke

in de moderne publiekrechtelijke rechtstaatsidee (wel te onderschei-

den van de privaatrechtelijke rechtsstaatsidee i ) ) gepostuleerd zijn,

slechts taak kan zijn van den administratieven rechter 2), die niet oor-

deelt over geschillen tusschen staat als maatschapslid en mede-

maatschapslid, maar over geschillen tusschen Overheid en onder-

daan. Vandaar het formeel onrechtmatigheidsbegrip, dat de jurispru-

dentie trouwens niet alleen ten aanzien van overheidsdaden, maar

^) De privaatrechtelijke rechtstaatsidee eisoht slechts, dat de staat in zijn

externe privaatrechtelijke gedragingen zich schikke onder de horizontale rechts-

maatschapsnornien.

^) Vandaar, dat onderscheiding van zgn. rec/ifsvragen en doelmatigheids-

vragen ter competentiebegrenzing van den administratieven rechter het wezen der

administratieve rechtspraak miskent. Zal bedoelde onderscheiding met haar

wonderlijke terminologie inderdaad jaridischen zin. hebben, dan kan zij geen

andere bedoeling hebben, dan den administratieven rechter te beletten een

materieel onrechtmatigheidsbegrip te hanteeren, m.a.w. hem dezelfde rol te doen

spelen, die de H. R. reeds thans sinds het arrest van 1924 vervult. Gelukkig

heeft bij de incidenteele regeling van verschillende stukken administratieve recht-

spraak deze in wezen privaatrechtelijke opvatting van de beoordeeling van on-

rechtmatige overheidsdaden geen ingang gevonden. Zie b.v. het Wetje op de

Crisisrechtspraak van 26 Juli 1918, S. 494 en art. 58 der Ambtenarenwet 1929.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen