Wetenschappelijke bijdragen aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan - pagina 246

D e structuur der rechtsbeginselen en de methode 234

getal den getalszin in benadering van den zin der ruimte, gelijk de

anticipeerende functie van het differentiaal den getalszin verdiept in

benadering van den zin der beweging.

Zoo verdiept de anticipeerende zinfunctie van de goede trouw, de

goede zeden etc. den vergeldingszin van het recht in benadering van

den zin der moraal enz. enz.

Zoo vindt de souvereiniteit in eigen kring in deze religieus gefun-

deerde organische structuur haar tegenbeeld in de universaliteit in

eigen kring van iederen wetskring naar zijn zin.

Iedere wetskring weerspiegelt in zijn zin-structuur de zin-totali-

teit van onzen kosmos, die eerst in den onvergankelijken religieuzen

zin onzer schepping, gelijk ze in Christus als hoofd van het verloste

menschengeslacht is geopenbaard, hare vervulling en zin-voleindi-

ging vindt.

De methoden' Voor dc methodiek der rechtswetenschap geeft dit kosmologisch

rechtsweten- inzicht ecn geheel zelfstandige instelling.

tc^ap. De methodenstrijd in de rechtswetenschap beweegt zich „cum

grano salis" tusschen twee polen: de naturalistische en de logicis'

tisch-normatieve methode.

De eerste wil het recht in kosmisch levensverband vatten, doch

vermag dit in haar naturalistische instelling slechts door een verna-

turaliseering en dus ontzieling van den normatieven rechtszin.

De tweede wil het recht in zijn normatief karakter handhaven,

doch kan dit slechts door een dualistische scheiding tusschen norm

en werkelijkheid, welke laatste met de natuurwerkelijkheid wordt

vereenzelvigd.

Zoo wordt het recht een abstracte denkvorm en daarmede gelogi-

ficeerd, d.w.z. van zijn souvereinen zin beroofd.

Als nieuwe methoden, die deze polaire uitersten zoeken te ver-

mijden, hebben zich de kultuurwetenschappelijke en de z.g.n. phae-

nomenologische aangediend, waarvan de eerste het recht ziet als een

subjectieve zinbetrekking van de natuurwerkelijkheid op de rechts-

waarde en de tweede beproeft naar de zgn. descriptief-eidetische

methode tijdlooze, in zich zelve a-normatieve, wijl van ieder verband

met de menschelijke subjectiviteit op verabsoluteerende wijze los-

gemaakte wezenswetten van het recht op te sporen.

De eerste van deze methoden verwikkelt zich in onoplosbare an-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen