Wetenschappelijke bijdragen aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan - pagina 181

169 De Leerschool van Lucretia WÜhelmina

Ps. 89 waren er leden, die het voorbijgaan van haar bewerking

niet konden begrijpen. Bij Ps. 21 en 22 was weer de keuze moeilijk,

want het waren bij Laus Deo ,,schoone stukken". Bewondering

spreekt men ook uit bij de aanneming van haar werk: Ps. 2 is „een

fraai dichtstuk, schoon het te hoog vloog en te veel afdwaalde"

(men denke aan de grondbeginselen). Wanneer men de herziening

van de om hun poëtische verdienste gekozen Ps. 42 en 43 zal be­

ginnen, erkent men eerst nog eens uitdrukkelijk „de fraaiheid van

het dichtwerk." Bij Ps. 90 beriep men zich op een reeds bestaande

algemeene opinie onder kenners. In Ps. 23 vond een der leden

haar zoo ver boven de anderen, als D a t h e e n er onder stond.

Het gevoel van Gods geduchte Majesteit doet uit haar ziel de

dreunende orgelklanken bruisen: W a t drift beheerscht het woedend

Heidendom —­ — Maar d'Oppermacht, die haar geduchten stoel —

O p starren sticht en grondvest op de wolken . . . — Vreest, vreest

Gods macht, en dient Z ijn Majesteit... (Ps. 2 ) . V a n haar is ook

de klare toon van betrouwen in Gods Voorzienigheid, die gelijkelijk

gaat over het heelal en over elk Z ijner kinderen (Ps. 24). Men

denkt aan zang II van haar leerdicht. Diezelfde gedachte, in de

veel breedere schildering van de weergalooze natuurhymne Ps. 104,

spreekt de gemeente ook weer den Hebreeuwschen godsman na

door haar mond. V a n aanhalingen onthoud ik mij hier. Maar wie

twijfelen mocht, of die 18de­eeuwsche psalmbundel, dien wij nog

altijd gebruiken, wel eenige kunst bevat, behoeft slechts Psalm 104

van V a n M e r k e n te lezen. Wanneer deze niets anders had na­

gelaten dan deze berijming eener verheven stof, zou haar wezenlijk

dichterschap voor altijd vaststaan. L e 1 y v e 1 d, die in de Bijdragen

den bundel der Amsterdamsche „voorname dichters" — wist hij,

wie het waren? — een kunststuk noemde, „een kleinood voor de

liefhebbers", om de schoonheid van stijl en verskunst, maar dien,

om theologische redenen, voor de Kerk toch afried ^), schreef als

1) Z ijn propaganda daarbij voor V o e t , met de bijzonderheden hem over diens

berijming, soms „in secretesse", bekend, zouden doen vermoeden, dat hijzelf een der

ruim vijftig medewerkers was. Maar met de vergaderingen, die deze allen tezamen

zouden gehouden hebben tot vaststelling van de lezing van alle psalmen, dunkt hij

ons zeer onwaarschijnlijk te worden, niet door opzet natuurlijk — de brave L e 1 y­

v e 1 d —, maar door misverstaan van zijn berichtgever. Het zal wel bij de rond­

zending gebleven zijn, zooals bovendien ook nog, met het oog op tekstgetrouwheid

en leer, aan alle classes gebeurde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen