Wetenschappelijke bijdragen aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan - pagina 182

De Leerschool van Lucretia Wilhelmina 170

proeve daaruit juist den heelen 104den psalm over.-^) De commissie

moest ook hier waarlijk nog wat ,.beschaven" — bederven werd

het hier meest —, maar zij was daarom niet ongevoelig voor de

dichterlijke beteekenis van het werk: „de 104de was . . . reeds over

lange als een meesterstuk en pronkjuweel onder de Psalmen der

Kunstgenooten gegroet". In deze sfeer behoort ook Ps. 108 van

haar hand: God als de Regeerder der volken; en Ps. 145 als een

samenvatting, de slotsom, van Ps. 104.

Gods Majesteit wist V a n M e r k e n met grootschheid uit te

drukken; in de klachten, uit de diepte, tot God klaagt onmisken-

baar haar eigen gepijnigde ziel om eigen harteleed mede: Ps. 13 : 1

. . . Hoe lang zult gij, in mijne elenden, — V a n mij uw vriendlijk

aanschijn wenden, — Daar al mijn kracht door rouw vergaat?*)

En Ps. 102: . . . 'k Slijt den nacht in eenzaam waken — Als een

muschje op stille daken D'Almagt heeft mij neer doen buk-

ken, — Door 't gewigt der ongelukken, — Ja mijn' levenstijd ver-

kort, — En met rampen overstort. — Meer berustend, beschou-

wend, heet het in Ps. 90, die stil-makende elegie: Gij overvalt het

menschdom op hun sponden: Helaas! het best van onze beste

dagen — Baart dikwerf smart, geeft dikwils stof tot klaagen

Maar zij vond in deze klaaghederen zelf ook reeds den juisten

toon voor het niet loslatende geloof: Ps. 90 : 8: Uw gunst sterkt

meer dan de uitgezochtste spijzen Laat Uw genade ons met

haar troost verrijken. — Zoo was het ook in Ps. 13 en Ps. 102.

De benauwing van zonde- en schuldgevoel drukte zij ook voor ons

uit in Ps. 90: Door Uwen toorn vergaat ons kwijnend leven, — U w

gramschap doet ons hart van doodschrik beven, — Als Gij, o God,

. . . het onrecht . . . het kwaad, door onze schuld verricht, — In

't licht stelt voor Uw glansrijk aangezicht. — En de gedurige bede

om vergeving, in Ps. 79: Gedenk niet meer, aan 't kwaad, dat wij

bedreven uitloopend in de blijde verwachting: Zoo zullen wij,

de schapen Uwer weiden, — In eeuwigheid Uw lof, Uw eer verbrei-

den. . . Geloof aan Gods leiding, in Ps. 71: Gij hebt mij van mijn

kindsche jaren, — Geleid en onderricht o God, blijf mij be-

waaren — Bij 't kümmen mijner jaaren ! — Het verlangen naar

1) Bijdr. I, 264 vlgg.

^) Ik laat de kleine veranderingen hier en voortaan aan de opmerkzaamheid van

den lezer over.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen