Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Wetenschappelijke bijdragen aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan - pagina 137

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Wetenschappelijke bijdragen aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan - pagina 137

Aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van haar vijftigjarig bestaan (20 oktober 1930)

2 minuten leestijd

125 Besluit

het zijne heeft gemaakt, schijnt, in een verenkeld moment dit zijne tot

het zelf van dat ééne te worden : in menig verenkeld moment is er

geen onderscheid meer tusschen klank en beteekenis; en telkens

maakt zich het ééne, wanneer het zich met een bepaalden klank tot

één-wordens toe verbonden schijnt te hebben, uit kracht van zijn

eenheid weer los van dien klank als het zwakkere en kiest een

anderen ter verbinding, die op zijn beurt wederom als zwakkere

geleider van de bestendige, ééne beteekenis tot onbestendig daarbij

blijven veroordeeld blijkt. Er is als een glazen wand tusschen het

ééne en dat wat telkens, als klank, het zijne is. W a a n t cenige

bepaalde klank het onderscheid met het ééne, dat het zijne is, opge-

heven of wekt hij dien waan, dan stoot die klank tegen het niet

bespeurde verschil met het ééne en moet tevens zijn plaats ruimen

voor een anderen.

Waaruit neemt het ééne, uiteenvallend in nu dezen, dan genen

klank, zijn al maar nieuw materiaal op ? Valt het ééne uit gebrek aan

vastheid in zich zelf in klanken uiteen, of zoekt het zijn kracht

daarin, dat het zich als het menigvuldige en daarom in klanken voor-

doet ? Is het materiaal, waaruit het ééne put, rijker dan het puttende

zelf? Of gaat misschien het putten ongemerkt in een kring rond,

zoodat juist in de bestendigheid van het putten de begrensdheid van

het materiaal niet blijkt ? Waarom zoekt het ééne der beteekenissen

juist het verneembare der klanken, om daarmee één te zijn in onbe-

stendigheid ?

Hier monden onze vragen uit in de algemeene leer der werkelijk-

heid met haar problemen van eenheid en individuatie. Deze liggen

buiten het hier gesteld bestek. Mocht echter binnen begrensder veld

eenige waarheid gevonden zijn, zoo blijft de uitbreiding en bevesti-

ging daarvan in een omvattender theorie een aantrekkelijke onder-

neming voor de toekomst.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 20 oktober 1930

Publicaties VU-geschiedenis | 310 Pagina's

Wetenschappelijke bijdragen aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan - pagina 137

Bekijk de hele uitgave van maandag 20 oktober 1930

Publicaties VU-geschiedenis | 310 Pagina's