Wetenschappelijke bijdragen aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan - pagina 287

275 Psychosen bij debilitas mentis

kamer op en neer, stormde bij een andere zuster de kamer binnen,

had een angstig gespannen gezicht, stond te trillen op haar beenen.

Z e meende, dat er iemand onder haar bed zat of achter de wasch-

tafel of in de kast. Z e hoorde stemmen en had gezichtshallucinaties.

De volgende dagen was ze stil, liep binnensmonds mompelend de

kamer op en neer, lachte voortdurend in zich zelf, begon voedsel

te weigeren, zei, dat er vergif in zat. Z e hoorde katten schreeuwen,

hoorde een motor dreunen, dacht, dat men haar kwam halen,

meende, dat alles en allen tegen haar samenspanden.

De eerste dagen van haar verblijf in de Valeriuskhniek was

patiënte goed georiënteerd, ze vertelde, dat ze het alles zoo geheim-

zinnig vond in het gesticht. De zusters gaven elkaar seinen, boven-

dien werd er vergif in haar eten gedaan. Al spoedig bleek, dat ze

voortdurend in een paranoiden waan leefde, daarbij was ze zeer

angstig, zei, dat andere patiënten haar nadeden, dat men poeders

in haar eten gaf. Ze hallucineerde sterk, meende, dat er een beest

in haar bed zat onder de dekens. Daarbij hoorde ze steeds haar

eigen naam roepen en de namen van de verpleegsters uit het gesticht.

Soms zat ze uren lang in een katatone stupor met een lepel in de

hand, dien ze boven haar bord hield, star voor zich uit starend.

Aan zichzelf overgelaten, bleef ze dan onbewegelijk met een

stereotyp glimlachje om haar mond. Na een paar maanden kwam

er verandering, de symptomen wisselden: soms was ze uitgesproken

angstig, dan weer negativistisch of in een katatone houding met

het hoofd weggedoken onder de dekens, terwijl er daartusschen

dagen waren, waarin de patiënte vrij goed was. Nog langen tijd

bleven echter de angstige gezichtsuitdrukking, het hooren van stem-

men en paranoïde ideeën: de menschen zouden kwaad van haar

spreken; volgens sommigen zou ze een kind hebben. Maar de

toestand ging steeds vooruit. N a een half jaar werd ze practisch

hersteld ontslagen.

Thans, na eenige jaren, is er geen enkel spoor van de doorge-

maakte psychose te vinden. Bij de katamnese bleek, dat ze zidh den

angst herinnert, dat ze dacht, dat er iets in het bed zat, dat de

wereld verging; ze weet nog, dat ze gezichts- en gehoorshallucina-

ties had, ze hoorde ,,nu zijn we weer aspiranten geworden", men

zei, dat ze een kind h a d ; ze had het gevoel, of de koningin dichtbij

in de buurt was en dat ze die wilden vermoorden. Z e weet nog,

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen