Wetenschappelijke bijdragen aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan - pagina 159

147 De Leerschool van Lucretia Wilhelmina

vond, „nu leeft in 't zalig Hof der hoven", moet den echtgenoot tot

troost zijn. Zij hoopt hem in den Hemel eens weder te zien. Slechts

„weinig dagen" later volgt J a c o b S ij d e r v e 11, en „ontmoet

M a r i e in 't Rijk der Eeuwigheid".^) W a r e de teerhartige vrouw

nog op aarde geweest, zij zou dien slag niet overleefd hebben.

„Algoede God! ontferm U, toon genade — Aan hun geliefd en

ouderdervend kroost." — De tweede ervaring (1750).

Intusschen had ook het Vaderland in grooten nood verkeerd.

Oorlog van buiten, de veepest en volksberoeringen van binnen.

Haar dichtvriendin O o r t m a n wacht vergeefs een jaardicht. In

een strophisch gedicht, met kunstig geschakeerd refrein, geeft

L u c r e t i a de reden: „Gods toorn en 'sVijands magt, die nie-

mand kan bedwingen — Vervullen 't all' met rouw! en och! kan

ik dan zingen?" Laat ons liever bidden. ,,Ligt daalt Gods zegen,

door 't gebed — V a n 's Lands boetvaardigheid bewoogen, — Tot

schrik des vijands, uit den hoogen, — En word de veege Staat

g e r e d " . . . (1747)=^)

In Troost aan Nederland^) viert zij aanstonds de verheffing van

Willem IV: God zond Friso tot redder uit Frankrijks geweld,

Friso, door wiens geslacht Nederlands welvaart en grootheid werd

gesticht. *) Ook nu weer gaf God een Gideon uit het Oranjehuis,

dat reeds zoo vele malen Nederland redde uit den nood : door

Vader Willem, goed, bloed en leven offerend, Maurits, Frederik,

Willem III, J. W . Friso. De herboren Fenix zal ook nu weer den

ijdelen roem van Frankrijk doen verstommen; zijn ,,deugd" zal zich

daarbij in het bestieren van Land, van Kerk, en Staat, „bedienen

van den raad der grijze Ervaereniss'." Vergezelt den Prins met uw

gebeden, als hij in 't oorlogsveld den Hollandschen tuin ver-

dedigt.

De verwachtingen werden maar zeer ten deele verwezenlijkt, en

L u c r e t i a liet in 1762 het gedicht niet herdrukken. W e l den

Feestzang op het eerste Eeuwgetijde der Nederlandsche Vrijheid

1) Nut d. T., 231.

2) Z.w. 161 vlgg.

*) Niet in Nut d. T. opgenomen, maar in afz. uitg. bewaard.

*) Met genoegen merken wij op, dat de dichteres Nederland en zijn „grootsch

en uitgestrekt gebied" in Indië, reeds ten nauwste in haar gedachten verbindt als

één Rijk. Zie Ie strophe. Vgl. ook Nut d. T., 197 bovenaan, 209, 253.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen