Wetenschappelijke bijdragen aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan - pagina 59

47 D e Uitzetting van Mr. Willem Bilderdijk

terugkeer had hij ze hem teruggegeven, zelfs, naar hij zegt, tegen

den wil der chënten ; V a n d e r M e e r s c h — zoo voegt hij

daaraan toe — was ook wel edelmoedig van zijn kant i ) . Dat moet

hij getoond hebben, toen de omwenteling van 1795 de tegenover-

gestelde partij aan het roer bracht en hij Procureur-Generaal of

Advocaat-Fiscaal werd van het nieuwe Hof van Holland. Het ligi

voor de hand aan te nemen, dat B i 1 d e r d ij k van hem, of o.m.

van hem, de onderhandsche verzekeringen gekregen heeft, dat men

hem zijn beroep niet onmogelijk zou maken, en, een tijd later, het

nadrukkelijk advies, een adres in te dienen; zoo hem al voorshands

de uitoefening van zijn beroep belet werd, dan zou hij toch na

zekeren tijd weer toegelaten kunnen worden. Waarschijnlijk zullen

de Heeren van het Hof, gelet op den tegenstand, die zich tegen de

aflegging van den eed openbaarde, verwacht hebben, dat de Re-

geering na verloop van tijd wel wat zou inbinden. Dat is inderdaad

gebeurd, en zoo heeft B i l d e r d i j k ' s vriend D i r k v a n d e r

L i n d e n , die eveneens een request had ingezonden, al betrekkelijk

spoedig weer zijn beroep kunnen hervatten. Het was a priori niet

onmogelijk te achten, dat B i l d e r d i j k hetzelfde wedervaren zou.

Zoo zou te verklaren zijn, dat hij, na eenige weken tevoren ge-

meend te hebben zonder meer zijn beroep te moeten laten varen, nu

een request indient. Stellig zal V a n d e r M e e r s c h niet ver-

wacht hebben, dat dit zóó uitvallen zou, dat men hem gelastte

B i 1 d e r d ij k aan te zeggen, binnen 24 uur Den Haag te moeten

verlaten. Immers al was de aandrang tot indiening van het Hof

uitgegaan, dit was — het behoeft nauwelijks gezegd te worden —

in het minst niet voor den inhoud van het request verantwoordelijk

1) Mengelingen en Fragmenten (1834), p. 15—16.

B i l d e r d i j k ' s brief aan V a n d e r M e e r s c h van 25 Maart 1795

(waarvan een facsimile in J. P o s t m u s , Oud-Holland en de Revolutie, vóór

p. 143) wijst er ook wel op, dat hij met hem op goeden voet stond. Anders zou

hij zich allicht niet veroorloofd hebben hem aan te spreken met „Burger Fiscaal"

en hem, aan het slot, „waarachtig Heil en Broederschap" toe te wenschen.

Over zijn relaties met andere Patriotten, cf. Brieven II, p. 53. Daar blijkt, dat

er zelfs Representanten waren, die na het bevel tot zijn uitzetting nog gepoogd

hebben hem over te halen „een stap te doen, die tot niets kon dienen, dan om

eene ingewikkelde contradictie in mijn gedrag te kunnen vinden". Wat hij verder

schrijft over H e s p e en A s s e r , zou eerst duidelijk kunnen worden, wanneer

we er ook andere gegevens over hadden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen