Wetenschappelijke bijdragen aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan - pagina 101
Aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van haar vijftigjarig bestaan (20 oktober 1930)
89 Verwisselbaarheid en equivalentie
zelfde iets heeft ook daar een bepaald woord. Of het nu ietwat over-
eenkomstig of geheel anders in klankbouw is dan in de eerste taal,
steeds geldt van datzelfde iets, dat het hier aldus, en ginds anders
heet. Dit beteekent, vanuit de eenheid gezien, dat wat hier aldus
klinkt, ginds anders klinkt en dat die beide klanken één zijn. Zoo
zijn alle andere uitdrukkingen voor hetzelfde de gelijken van één
uitdrukking daarvoor in een bepaalde taal. Dit geldt niet alleen van
woorden, maar van alle uitdrukkingen, die equivalent zijn. Wel
t'erre van dat een verschijnsel uit zijn eigen taal volledig verklaard
of verstaan zou kunnen worden, zijn veeleer de (anders uitziende)
equivalenten van dat verschijnsel in andere talen de bepalingen
van dat verschijnsel zelf. Dit toegepast op het geval der Grieksche
preposities : wat dvri is wordt onvolledig bepaald door andere
Grieksche woorden, en verder door de (verschillende) omschrij-
vingen die er van geval tot geval in andere talen voor noodig zijn.
W e l kunnen ook in de eigen taal van geval tot geval verschillende
omschrijvingen van hetzelfde optreden, deze zijn echter niet leer-
zamer dan de omschrijvingen van datzelfde in (^n andere taal,
wanneer ze in de eerste taal terugvertaald worden.
De taalvergelijking spoort in andere talen het materiaal aan
equivalenten op, die een verschijnsel in zekere taal bepalen. Die ver-
gelijking is te vruchtbaarder, naarmate het onderscheid in de equiva-
lenten grooter is. Verschilt bijv. alleen de klank van een woord voor
hetzelfde in de een en de andere taal, terwijl in grammatisch gedrag
beide woorden overeenkomstig zijn (bijv. beide substantief, manlijk,
vocaalstam, naamvallen, lat, servus = gr. dovXog) dan levert de
vergelijking niet meer op dan de variabiliteit in klank voor uit-
drukking van hetzelfde iets ; dit is het algemeene en minimale
symbool voor het onderscheid der talen. Voor datgene, waarin
equivalenten in de verschillende talen overeenstemmen, substan-
tief zijn, naamvallen hebben, als subject optreden, enz. is de verge-
lijking niet vruchtbaar. Immers zij bevestigt in de overeenkomst van
taal tot taal de vastheid van het onderscheid der onderhavige
grammatische begrippen. Naast de synthetische winst, die in de
overeenkomst-op-den-woordklank na zit, blijft het onderscheid der
taaicategorieën bevestigd en het maakt blijkens de vergelijking geen
verschil, of wij de kennis van die categorieën op één bepaalde taal
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van maandag 20 oktober 1930
Publicaties VU-geschiedenis | 310 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van maandag 20 oktober 1930
Publicaties VU-geschiedenis | 310 Pagina's