Wetenschappelijke bijdragen aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan - pagina 160

D e Leerschool van Luccetia Wilhetmina 148

(1748), een, ten onrechte geheel vergeten, omvangrijke Ode^) in

den van V o n d e l tot B i 1 d e r d ij k bekenden trant. Met groote

schreden loopt zij de wordingsgeschiedenis dier vrijheid door:

Filips, Granvelle, Alva, inquisitie en Bloedraad, maar ook Brede-

rode met de edelen, Willem de Zwijger en zijn broeders, Lumey,

Maurits, Frederik Hendrik. Enkele strophen herdenken daarop

nog Willem III en Friso; dan komt de plotselinge wending naar het

droevig heden: „Maar hoe, gij schreit! Gij toont mij uw gesloopte

wallen".. . Schep moed. God zal voor U strijden. Hij schonk U

een held, Friso . . . Hij doe hem triomfeeren. En blijve de dierbare

Vrijheid in ons land onbelemmerd bloeien tot het einde der

dagen! — De geestdrift voor Nederland en Oranje is in dit tweede

vaderlandsche gedicht even sterk als in het eerste, maar het eischt

niet meer onstuimig wonderen van den nieuwen stadhouder. — Den

vrede van „'t vrije Vaderland, schoon bij gesloopte muuren", be-

groette zij verheugd in het gedicht aan V a n C i t t e r s ^ ) : „Uw

Kerk, Uw Burgerstaat bleef dus van kluisters vrij." Ook hier spreekt

haar ijver voor Nederlands historie en toekomst. W a a r alles van

zal afhangen, dat is de godsvrucht; zelfs met den wijzen C i 11 e r s

zal het heil niet wijken, als zijn opvolgers maar in dat zijn voet-

spoor wandelen (1749) .^) —

Godsvrucht ook in het persoonlijk leven, die eisch heeft klem bij

haar. B o d d a e r t benijdt zij met eerbied om zijn ijver voor Gods

eer, en de vastheid van zijn betrouwen op des Heilands zoen-

bloed.*) Haar ernst houdt jonggehuwden in den feestzang het

ideaal der reine liefde voor, vrij van de slavernij van duizend

driften, die het leven van tallooze echtehngen thans verderft.^)

Hier is reeds de gezindheid, die haar later (1765) haar hekeldicht

Amsterdam deed schrijven): de oude eenvoud, zedigheid, eerlijk-

heid, godvrucht wijkt gedurig meer voor weelde, dartelheid, hoog-

moed, verkwisting, huichelarij, ongeloof — een broeinest van

gebreken. De vreemde loert al op ons erfdeel. Alleen terugkeer

1) Nat d. T.. 168—185: 35 tienregelige strophen.

2) Zie boven, blz. 7 van dit opstel.

») Nut d. T., 192—198.

4) Z.w. 215 (1749).

5) Z.w. 245 (1750).

0) W. Geluksb.. 108—121.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen