Wetenschappelijke bijdragen aangeboden door hoogleraren der Vrije Universiteit ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan - pagina 299

•^«pw'

287 Psychosen bij debilitas mentis

dus fijne phaenomenologische verschillen tusschen deze ziekte-beel-

den, die door meerdere onderzoekers zijn. opgemerkt. B1 e u 1 e r wil

ze dan ook theoretisch niet ordenen onder de groep der schizophre-

nen, doet het echter practisch wel. L u t h e r en M e d o w willen

ze principieel scheiden van het „Jugendirresein". M a s o i n daar-

entegen noemt katatonie „Spatidiotie" en ziet tusschen de ohgophre-

nie-psychose en de dementia praecox wezensverwantschap. N e u-

s t a d t meent, dat we bij de z.g. pfropfhebephrenen niet anders dan

met episodische debiliteitspsychosen te doen hebbent Zelfs gaat hij

zóó ver, dat volgens hem de hersenen der zwakzinnigen reeds dus-

danig veranderd zijn, dat ze niet meer tot een degeneratie in de

systemen der schizophrenie in staat zijn. Uit onze eigen onder-

zoekingen is echter duidelijk gebleken, dat er bij debielen wel degelijk

echte sdiizophrenieëen voorkomen. W e y g a n d t neemt een

tusschenstandpunt in. Ten onzent heeft R ü m k e in zijn ,.Kliniek

der Schizophrenie" de geestesziekten der debielen, evenals de dege-

neratiepsychosen en symptomatische psychosen, geordend in het

grensgebied der dementia praecox, echter met dien verstande, dat

ze streng van de schizophrenie zouden worden onderscheiden. En

volgens onze ervaring terecht. Deze patiënten zijn phaenomenolo-

gisch reeds van de praecox-lijders te onderkennen. De structuur van

het syndroom is meer doorzichtig, de motoriek minder bizar, de angst

meer natuurlijk. O p grond van het behouden gebleven affectieve

rapport, het begrijpelijke en vaak reactieve in den opwindingstoe-

stand, het pueriele in de katatone verschijnselen aarzelen we reeds

aanstonds, hier aan schizophrenie te denken. Bovendien zijn deze

patiënten zeer te beïnvloeden, terwijl de prognose gunstig is. Meer

dan 50 % bleef buiten het gesticht, allen genazen ze geheel van hun

psychose en werden dezelfde debiele personen van vroeger.

Kunnen we zoo de debiliteitspsychosen streng scheiden van d e

identieke psychosen bij oligophrenie, dan willen we verder nagaan,

of de geesteszwakte pathogenetische beteekenis heeft voor deze

psydhose, dan wel, of de debiliteit en de psychose ieder voor zich

samenhangen met een constitutioneelen factor.

Overzien we de psychologische verschijnselen bij oligophrenie,

dan zijn daarvan de meest op den voorgrond tredende: de ver-

hoogde affectlabiliteit, de waanvorming en de eigenaardige ver-

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen