Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 188

184

kennis?' In het verlengde hiervan werden vragen gesteld als: wat kun je precies

verwachten van epidemiologisch onderzoek; is het pure kennisvermeerdering of

heeft de samenleving er ook iets aan? Ondanks kritische noten was men

eensgezind over het advies aan de minister om de financiering te continueren.

Een belangrijke aanbeveling van de commissie was dat het EMGO-Instituut

nog steeds beschermd moest worden. Men vond dat er het risico bestond dat aan

de financiering zou worden geknabbeld door de rest van de faculteit. Deze

bescherming leek wenselijk aangezien het EMGO-Instituut op dat moment zeker

niet de ster van de VU was; er was nog niet veel gepubliceerd. De middelen van

het EMGO-Instituut vormden echter een schril contrast met groepen die soms

een hogere wetenschappelijke kwaliteit hadden en die wél moesten bezuinigen.

Maar gezien de wordingsgeschiedenis van het EMGO-Instituut vond de

commissie het begrijpelijk dat de kwaliteit nog niet vergelijkbaar was met die van

al langer bestaande groepen.

EMGO-Instituut anno 1997 en toekomst

Het EMGO-Instituut anno 1997 heeft volgens Mandema een duidelijk eigen

gezicht binnen de VU gekregen. De kliniek werkt nu mee aan projecten op een

dusdanige manier dat er ook sprake is van extramuraal onderzoek, in

tegenstelling tot de beginperiode. Mandema meent dat er ook in de toekomst

een rol blijft weggelegd voor het EMGO-Instituut. Zelfs voor sterk opkomende

wetenschapsgebieden zoals moleculaire biologie blijft, naast kennis van de

genetische opmaak van de mens, de invloed van omgevingsfactoren van groot

belang om te analyseren.

Toch kunnen er ook kritische kanttekeningen worden geplaatst. Al in 1990

deed de commissie de aanbeveling om het begrip 'extramuraal geneeskundig

onderzoek' te definiëren. Zoals het momenteel reilt en zeilt, lijkt de noodzaak

voor nadere definiëring niet van belang. Echter, medewerkers binnen het

instituut kunnen steeds vragen oproepen over 'wat hoort er wel bij en wat niet'.

Voor de herkenbaarheid en de wervingskracht is het volgens Mandema van

belang om het begrip goed te omschrijven. Zo lijkt het voor de toekomst

belangrijk om concreet aan te geven hoe je de relatie met huisartsgeneeskunde

ziet. Momenteel heeft Mandema de indruk dat deze relatie toch betrekkelijk

afstandelijk is, en er weinig echte samenwerking is in onderzoeksprojecten.

Ook staat Mandema stil bij de commissie van externe deskundigen, waar hij

in 1995 deel van uitmaakte. Deze commissie had de opdracht om de faculteit der

Geneeskunde van de VU en de Raad van Bestuur van het VU-Ziekenhuis advies

te geven over de nadere profilering van het medisch cluster VU (commissie

2000). Een van de adviezen was dat het EMGO-Instituut samen met het OC 1-2

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen