Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 105

101

Doordat het aantal van 20.000 deelnemers aan de trial niet bereikt kon

worden, en de kans om een effect van vitamine D-suppletie op de incidentie van

heupfracturen te vinden wel erg klein werd, verschoof de nadruk in het

onderzoek naar de effecten op de botmineraaldichtheid. In 1990 werd bij 348

vrouwelijke deelnemers het aanvullend onderzoek in het VU-Ziekenhuis

verricht, bestaande uit metingen van de botmineraaldichtheid in pols en heupen,

een vragenlijst over calcium-inname en bloed- en urine-onderzoek. Els

Lommerse speelde hierbij een belangrijke rol (en net als Nel van der Kreeke is

zij nog steeds betrokken bij het osteoporose-onderzoek).

Hoe het verder ging

Ondanks de problemen bij de uitvoering van de trial, leverde het onderzoek

een schat aan gegevens op. Marcel Ooms promoveerde in 1994 met een

proefschrift waarin de nadruk enerzijds lag op de determinanten van de

botmineraaldichtheid, anderzijds op het effect van de vitamine D-suppletie op de

botmineraaldichtheid. Wilco Graafmans startte zijn werkzaamheden bij het

EMGO-Instituut in 1990 (overigens begon hij, net als Peter Grootenhuis bij de

Hoorn Studie, als dienstweigeraar). Wilco nam met de nodige hulptroepen de

follow-up van de deelnemers aan het vitamine D-onderzoek voor zijn rekening.

Wat dit inhield, is te lezen in zijn proefschrift: 'de 2578 deelnemers aan het

vitamine D-onderzoek zijn ieder half jaar bezocht om een potje tabletjes uit te

reiken, ieder bezoek duurde ten minste 10 minuten, totaal 18.046 bezoekjes met

gesprekjes, brengt ons op zo'n 3.000 effectieve werkuren wat met alle

voorbereidingen overeenkomt met ongeveer twee jaar werken voor één persoon'.

Overigens wordt door Paul Lips en Wilco Graafmans tóch de vraag bestudeerd

die in het oorspronkelijke onderzoeksprotocol uit 1987 centraal stond: 'Chapter

2. Vitamin D suppletion and fracture incidence in elderly persons: a randomized

placebo-controlled clinical trial. Annals of Internal Medicine 1996;124:400-406'.

Daarnaast wordt uitgebreid ingegaan op risicofactoren voor vallen en fracturen.

Evenals dat bij de Hoorn Studie het geval is, wordt ook in het osteoporose-

onderzoek aandacht besteed aan fundamenteel wetenschappelijke vragen. Zo

vinden we in het proefschrift van Marcel Ooms een hoofdstuk getiteld 'Vitamin

D status and sex hormone binding globulin' (over de relatie tussen vitamine D-

status en resterende oestrogene activiteit bij gezonde postmenopauzale vrouwen).

Wilco Graafmans besteedt zelfs aandacht aan genetische aspecten, en beschrijft

de 'variërende effectiviteit van vitamine D-toediening op de botmassa bij

verschillen in het vitamine D receptor (VDR) gen'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen