Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 218

214

utero zijn er een aantal kritische periodes te onderscheiden waarin veel

geprogrammeerd wordt voor de rest van het leven. Een voorbeeld is de kritische

fase voor de myelinisatie van de hersenen. Hiervoor moeten bepaalde essentiële

voedingsstoffen aanwezig zijn. Een verstoring van het metabolisme kan op den

duur gevolgen hebben voor het ouder worden van de cellen. Als er in de

regelmechanismen iets fout gaat, kunnen er bepaalde verouderingsprocessen

eerder gaan optreden of kunnen ontsporingsprocessen optreden.

'Pasgeborenen met groeivertraging hebben op de

lange termijn een grotere kans op

hart- en vaatziekten en op ouderdomsdiabetes'

De uitdaging is natuurlijk om te kijken wat er op preventief gebied

bewerkstelligd kan worden. Een vraag die men zich hierbij stelt is: "Welke

interventie kan een positieve invloed op de situatie van de pasgeborene

uitoefenen?' Middels interventie-onderzoeken wordt bijvoorbeeld gekeken of een

groeihormoon de kinderen sneller anabool maakt. Vlak na de geboorte is er

mogelijk nog veel te corrigeren, zodat je kunt zorgen voor een betere kwaliteit

van leven voor de pasgeborene.

'Ethiek is een hot item!'

In de neonatologie komt men vaak voor dilemma's te staan. Volgens Lafeber

heb je nogal eens te maken met de beslissing: 'Haal ik het kind eruit of niet?'

Een zwangerschapsduur van 26 weken vormt de kritische grens: vanaf dat

moment is het kind levensvatbaar. Echter, kinderen die zo vroeg geboren worden

zijn zeker 'kritieke gevallen'. De zorg voor deze veel te vroeggeborenen wordt

verleend in 10 ziekenhuizen in Nederland (waaronder de acht academische

ziekenhuizen). In deze centra worden ongeveer 2500 kinderen geboren die

behoren tot de 'high-risk categorie'. Deze kindjes wegen minder dan 1500 gram

en zijn minder dan 32 weken oud. Van deze 2500 kinderen, overlijden er

ongeveer 400. Helaas zullen daarnaast ongeveer 100 van de overige kinderen

blijven leven met een hersenbeschading.

Voor deze laatste groep is de 'leefbaar leven'-discussie in het spel. Zal het

kind ooit kunnen lachen of huilen? Kan hij of zij ooit zelfstandig functioneren?

In sommige situaties leidt dit tot de discussie of verdere behandeling wel of niet

moet worden verstrekt. Gelukkig zijn dit soort situaties zeldzaam.

'Misstanden in teamverband: het vrijdagmiddaggevoel'

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen