Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 109

105

Van researchpraktijken naar

ExtraMurale Kliniek en verder

Francois Schellevis, Didi Kriegsman

Inleiding

De ExtraMurale Kliniek (EMK) als zodanig is relatief jong: het startschot

hiervoor werd gegeven in het begin van de negentiger jaren met het verkrijgen

van subsidies voor de zogenaamde 'monitoring' projecten op het gebied van

chronisch a-specifieke respiratoire aandoeningen (CARA) en niet-insuline-

afhankelijke diabetes mellitus (NIADM). Het idee achter deze projecten was

meerledig. Ten eerste zijn de projecten gericht op het krijgen van meer inzicht in

het beloop van deze (en in de toekomst ook andere) chronische ziekten en in de

factoren die dat lange termijn-beloop beïnvloeden. Een tweede belangrijk doel is

om de implementatie en de effectiviteit van optimaal huisartsgeneeskundig

handelen volgens de NHG-standaarden bij deze patiëntengroepen te evalueren.

Tenslotte kan de ExtraMurale Kliniek een belangrijke rol vervullen als

'werkplaats' voor onderzoek in de extramurale geneeskunde; een werkplaats

waar op kortere of langere termijn ook interventie-onderzoek uitgevoerd kan

worden met als doel het verbeteren van de huisartsgeneeskundige zorg voor

patiënten met chronische aandoeningen.

Echter, reeds veel eerder in de geschiedenis van het EMGO-Instituut, en

zelfs al voordat het EMGO-Instituut een feit was, waren er nauwe contacten

tussen de vakgroep Huisartsgeneeskunde en enkele perifere groepspraktijken (in

Twello en in Nieuwegein). De eerste melding met betrekking tot deze research-

praktijken vinden we in het jaarverslag van 1986: 'Er werden activiteiten

ontplooid om te komen tot een tweetal zogenaamde researchpraktijken, dat wil

zeggen een tweetal groeperingen van huisartspraktijken die een centrale rol was

toegedacht bij de voorbereiding en uitvoering van de daadwerkelijke

researchprojecten. Als eerste taak werd aangevat de ontwikkeling van een

geautomatiseerd systeem voor de administratie van alle patiëntgegevens in de

huisartspraktijk (het zogenaamde ELIAS-HIS)'. Inmiddels is ELIAS, dat vanuit

de VU werd ontwikkeld door de (toenmalige) vakgroep Medische Informatica in

samenwerking met de vakgroep Huisartsgeneeskunde, een van de meest

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen