Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 191

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 191

2 minuten leestijd

187

'Extramurale geneeskunde:

de gouden appel van de VU'

In gesprek met prof.dr. M. (Marten) de Haan

Inleiding

Nadat de afspraak voor het interview per e-mail is gemaakt, kan met koffie

een gesprek van maximaal een uur van start gaan. Vlot en enthousiast verteld

prof.dr. M. de Haan over zijn uitdagingen als huisarts in een achterstandsbuurt

in Amsterdam en zijn nog grotere uitdagingen als hoogleraar Huisarts-

geneeskunde. Helaas is een uur te kort om in detail op al deze zaken in te gaan

en schakelen we over naar de geschiedenis van het EMGO-Instituut, waar hij als

co-directeur en waarnemend directeur bij betrokken is geweest. Co-directeur was

hij in de beginperiode tijdens het directeurschap van prof.dr. O.S. Miettinen en

daarna onder prof.dr. H.A. Valkenburg. Om de periode tussen het vertrek van

Miettinen en de komst van Valkenburg te overbruggen, is hij gedurende een

korte periode waarnemend directeur geweest. Tijdens het gesprek staan we

vooral stil bij de beginperiode van het EMGO-Instituut. Treffend vergelijkt De

Haan de geschiedenis van het EMGO-Instituut met een parabel uit de Griekse

mythologie: de godin van de tweedracht met haar gouden appel.

Huisartsgeneeskunde, de spil waar alles om draait?

Als huisarts is De Haan sinds 1975 parttime werkzaam in de Indische buurt

in Amsterdam-Oost. Deze buurt is sinds enige tijd op landelijke niveau officieel

erkend als achterstandsbuurt. De bewoners hebben over het algemeen een laag

inkomen en een laag opleidingsniveau. Gezondheidsvoorlichting en -opvoeding

op vrij basaal niveau zijn de belangrijkste taken, aangezien mensen snel in

paniek raken bij gezondheidsproblemen, geen idee hebben wat ze moeten doen

of niet adequaat omgaan met gezondheidsproblemen. Als De Haan zijn praktijk

vergelijkt met andere praktijken ziet hij wel een verschil: 'Hoewel we op

bepaalde fronten optimaal ons best doen, lukt het implementeren van NHG-

standaarden maar voor een deel. Dit is ook logisch, je kunt mensen niet in je

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1997

Publicaties VU-geschiedenis | 270 Pagina's

Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 191

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1997

Publicaties VU-geschiedenis | 270 Pagina's