Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 231

227

altijd afhankelijk zijn van de reden waarom ze gegeven worden. Er was

bijvoorbeeld het plan om plastische chirurgie niet meer te vergoeden. Er

ontstond een heftige discussie: men wilde wel vergoeden bij ongevallen, maar

niet als mensen ontevreden zijn met hun uiterlijk. Ook op het gebied van

levertransplantaties rezen soortgelijke vragen. Moeten we alleen vergoeden als er

aan die en die voorwaarden (bijvoorbeeld wel bij leverinsufficiëntie, niet als

leverkanker of alcoholisme in het spel is) is voldaan?

Een vraag die van der Kooij in zijn functie bij de ziekenfondsraad sterk heeft

beziggehouden is de vraag:

'Hoe verhoudt zich wetenschappelijke kwaUteit tot (maatschappelijke) relevantie?'

In de Ziekenfondsraad is heel optimistisch geprobeerd om de relevantie van

onderzoeksvragen te kwantificeren. Dit zou mogelijk zijn door de volgende drie

stappen:

1. Aan ziekten wordt een rangorde toegekend, die een indruk geeft van het

'maatschappelijk belang' op basis van zaken als ziektelast, sterfte en kwaliteit

van leven en prevalentie.

2. In tweede instantie moet je weten of onderzoek op enig gebied een

belangrijke verbetering van de zorg zou betekenen.

3. De uitvoerbaarheid en haalbaarheid van het onderzoek moeten worden

ingeschat.

'Door eenvoudigweg op te tellen en te vermenigvuldigen, krijg je uiteindelijk

een prioriteitenlijst, die aangeeft welk onderzoek als eerste gedaan zou moeten

worden'. De Ziekenfondsraad heeft een prioriteitenlijst opgesteld, in de tijd dat

mevrouw Borst vanuit de Gezondheidsraad de empirische basis van de

geneeskunde aan de kaak stelde. Zij achtte 'technology assessment' ook

noodzakelijk bij gezondheidszorgvoorzieningen die al heel lang in gebruik zijn.

Daarom werd aan de Ziekenfondsraad gevraagd een exercitie tot prioritering te

ondernemen. Met verschillende deskundigen zijn er 'brainstorm'-sessies

gehouden en werd de literatuur gescreend. Vervolgens werd in een delphi-achtig

onderzoek gevraagd of deskundigen aan wilden geven wat zij meer of minder

nuttig vonden. Hierbij werd naar een algemene onderbouwing gevraagd middels

argumenten als de ernst van de ziekte, de verbetering die door het onderzoek te

verwachten is en de kosten.

'Achteraf hadden we deze opdracht aan een universiteit moeten uitbesteden'

Uiteindelijk resulteerde deze exercitie in een lijst van 126 onderwerpen met

een 'top 25' van de Ziekenfondsraad. Van der Kooij noemt de top 25 echter een

slecht voorbeeld van een prioriteitenlijst. Een slecht voorbeeld, aangezien

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen