Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 104

100

volledig plaatsvinden via aan het onderzoek deelnemende huisartsen en

verzorgingshuizen, en in de begroting wordt een totaal van 2,5 formatieplaatsen

opgevoerd voor de uitvoering van het onderzoek. De insluiting van

proefpersonen zou in één jaar voltooid moeten zijn, zodat met drie jaar follow-

up het totale onderzoek in vier jaar afgerond kon worden.

In de eerste helft van 1988 werd gewerkt aan de praktische opzet van het

onderzoek. De registratieformulieren werden opgesteld en vormgegeven, waarbij

al snel bleek dat de drukkerij van de VU niet in staat was de formulieren op de

gewenste wijze te produceren (boekjes op A5-formaat waarin alle formulieren

voor het onderzoek - toelating, beginregistratie, follow-up na 1, 2 en 3 jaar,

registratie heupfracturen, overlijden en verhuizing - opgenomen moesten worden

op een zodanige manier - met perforatie - dat de huisarts ze er makkelijk uit

kon scheuren terwijl het boekje heel bleef). Gelukkig was de firma Duphar

bereid om, naast het leveren van de medicatie, ook de 20.000 formulieren-

boekjes te laten drukken.

In augustus 1988 hadden 50 huisartsen en 20 verzorgingshuizen in Amsterdam

en omstreken hun medewerking toegezegd. Een aanvullend biochemisch

onderzoek (onder andere vitamine D-bepalingen in het bloed) en meting van de

botmineraaldichtheid bij een steekproef van 1000 deelnemers was in

voorbereiding. In oktober 1988 werd Ronald ter Schegget als adjunct-

onderzoeker aangesteld, die samen met de administratief project-coördinatoren

Andries Tahapary (hij kreeg later andere taken) en Nel van der Kreeke (nog

steeds de administratieve spil van het osteoporose-onderzoek) de werving in de

verzorgingshuizen ter hand nam.

Hoe krijg je 20.000 deelnemers?

De wei"ving van deelnemers voor het onderzoek bleek al snel achter te blijven

bij de planning en in 1989 begon een aanvullende wervingscampagne 'huis-aan-

huis'. Hierbij werden door Saskia van Bennekom huisbezoeken afgelegd bij

ouderen die in de praktijken van deelnemende huisartsen waren ingeschreven.

Desondanks werd in 1989, toen bijna 2000 mensen waren ingesloten, duidelijk

dat het oorspronkelijk geplande aantal van 20.000 deelnemers niet gehaald zou

kunnen worden. Ronald ter Schegget werd begin 1990 opgevolgd door Marcel

Ooms (de eerste AiO bij het EMGO-Instituut). In het jaarverslag van 1990

wordt het volgende gemeld: 'De insluitingsfase duurde van 1989 tot eind 1990.

Er zijn in totaal 2592 deelnemers ingesloten: 1480 in samenwerking met 57

verzorgingshuizen en 1112 via 35 participerende huisartsen. De gemiddelde

leeftijd is 80 jaar. Sinds het begin van het onderzoek hebben 24 deelnemers een

heup gebroken'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen