Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 19

17

relevantiebeoordeling worden veel onderzoeksresultaten de praktiserende

huisarts onthouden, want die worden geëxporteerd naar Engelstalige

tijdschriften. Maar als men die Engelstalige publicaties erbij betrekt, aan

inventarisaties van incidenties en prevalenties van klachten, ziekten en

diagnostische en therapeutische interventies, van beïnvloedende variabelen, van

interdokter-variatie en allerhande 'proces'-indicatoren is geen gebrek. Blijft

echter de legitieme vraag vanaf de werkvloer: wat leert mij dit alles over het

adequaat tegemoet treden van de klachten, ziekten en hulpvragen waarmee ik

dagelijks wordt geconfronteerd? Wanneer men alleen al kennis neemt van alle

op consensus gebaseerde standpunten in de NHG-standaarden en van de reeks

onbeantwoorde vraagstellingen in voorheen gepubliceerd onderzoek over, maar

vooral uit de huisarts/;ra^^//A: dan kan men slechts één ding concluderen: we

moeten bij de prioriteitsstelling van relevant wetenschappelijk onderzoek terug

naar de probleem- en vraagstellingen zoals die in de dagelijkse huisartspraktijk

worden ervaren. Dat betekent:

- géén replicatie van morbiditeitsregistraties, tenzij voor het opbouwen van een

steekproefbestand of het onderzoeken van het natuurlijk beloop van

ziektebeelden en de prognostische factoren daarbij;

- géén zoveelste inventarisatie van interdokter-variatie, maar analyse van de

verklarende variabelen en nog liever effectmeting van de beïnvloeding van

interdokter-variatie;

- géén beschrijving van proces-variabelen, maar analyse van de beïnvloeding

van klinisch relevante uitkomstmaten;

- géén 'implementatie'-onderzoek van richtlijnen maar interventie-onderzoek

naar de diagnostische en therapeutische procedures in de huisartspraktijk;

- géén evaluatie van ééndagsvlinders in de gezondheidszorg, maar effectmeting

van (beïnvloeding van) procedures in de dagelijkse praktijkvoering.

- géén onderzoek naar niet te beïnvloeden structurele/maatschappelijke

factoren, maar interventie-onderzoek naar een adequate hantering van de

huisarts-patiënt interactie.

- meer aandacht voor de kwaliteit van toegepaste meetinstrumenten, met name

met betrekking tot de (externe) validiteit.

Somatisatie vanuit statiscli of dynamisch perspectief

Prof.dr. J.Th.M. van Eijk

In alle diversiteit zijn er globaal twee visies over somatisatie te traceren die

tot een verschillende benadering van het probleem leiden. De eerste betreft de

opvatting van somatisatie als een dynamisch proces waarin de wisselwerking

tussen persoon en omgeving het somatisatie-proces stuurt, anderzijds de nogal

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen