Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 54

52

Wat betreft deze aanbevelingen zijn de ontwikkelingen zeker positief geweest:

het onderzoek van de vakgroep Huisarts- en Verpleeghuisgeneeskunde vindt

sinds 1992 volledig onder verantwoordelijkheid van het EMGO-Instituut plaats;

bij de senior-staf van het EMGO-Instituut (en de vakgroep Epidemiologie en

Biostatistiek, waarmee intensief wordt samengewerkt) is, conform de aanbeveling

van de evaluatiecommissie, inmiddels voldoende methodologische en statistische

expertise aanwezig; overleg over verdergaande samenwerking met het

Onderzoeks Centrum Eerste-Tweede Lijn is gaande; en met de wetenschap-

pelijke output en het verwerven van externe subsidies is het sinds 1990 ook

steeds beter gegaan (hetgeen ook blijkt uit de grafieken van Evie Kusin in de

jaarverslagen: nog steeds stijgende lijnen voor de productie). Voor de

('beschermde') eerste-geldstroom formatie van het EMGO-Instituut is het

verhaal niet uitsluitend positief: als geïntegreerd onderdeel van de medische

faculteit moet ook het EMGO-Instituut zijn steentje bijdragen bij het kloppend

houden van het huishoudboekje, en dus gelden vacature-stops en -percentages

tegenwoordig ook voor ons.

Een nieuwe directeur

Zoals in de vorige paragraaf al vermeld werd, bleek het ook in 1990 niet

mogelijk een hoogleraar Epidemiologie en wetenschappelijk directeur voor het

EMGO-Instituut te vinden met én veld-ervaring, én een goede theoretische

achtergrond, én ervaring met patiëntenzorg. Gelukkig werd met Lex Bouter een

kandidaat gevonden die aan de eerste twee voorwaarden meer dan voldeed en

die bovendien leek te beschikken over de nodige management-capaciteiten

waaraan het EMGO-Instituut behoefte had. De groei en ontwikkeling van het

instituut sinds zijn komst naar de VU per I februari 1992 illustreren dat de

nieuwe directeur ruimschoots voldeed aan de verwachtingen.

Ook de ontwikkelingen wat betreft de al jaren bestaande wens tot

verdergaande samenwerking met de extramurale vakgroepen, met name met de

vakgroep Huisarts- en Verpleeghuisgeneeskunde, kwamen met de komst van Lex

Bouter in een stroomversnelling. Dit uitgangspunt was nogmaals vastgelegd in

het structuurrapport, dat aan de wervingsprocedure voor een nieuwe hoogleraar

Epidemiologie voorafging. In 1992 werd op basis van intensief overleg tussen

Jacques van Eijk en Lex Bouter (uiteraard na raadpleging van de besturen van

respectievelijk de vakgroep Huisarts- en Verpleeghuisgeneeskunde en het

EMGO-Instituut) besloten het onderzoek van de vakgroep volledig te gaan

integreren in het EMGO-Instituut, en Jacques van Eijk per 1 februari 1992 als

co-directeur toe te voegen aan de directie.

Op 7 april 1993 aanvaardde Lex Bouter officieel zijn functie als hoogleraar

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen