Geheugen van de VU cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Geheugen van de VU te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Geheugen van de VU.

Bekijk het origineel

Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 226

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 226

2 minuten leestijd

222

de arts-patiënt relatie en het gericht en systematisch werken. Vier aspecten die

later een grote impact hebben gekregen in het basistakenpakket, opgesteld door

de Landelijke Huisartsen Vereniging (LHV).

Positie van de huisarts in de gezondheidszorg

Door zijn langdurige betrokkenheid bij het huisartseninstituut in Nijmegen,

heeft hij de huisartsgeneeskunde zien veranderen. De opleiding is van één jaar

via twee jaar naar drie jaar verlengd. Echter, een wezenlijke verandering is dat

de opleiding geprofessionaliseerd is. 'In eerste instantie was er weinig onderwijs-

ervaring en waren er geen onderwijsprogramma's. Op grond van het basistaken-

pakket zijn de doelstellingen van de opleidingen door en door geformuleerd'.

De afgelopen tien jaar is ook de huisartsgeneeskunde als zodanig

geprofessionaliseerd, eigenlijk geëmancipeerd, tot een eigen klinische discipline

met een eigen onderzoeksveld en onderzoeksmethoden. Een eigen opleiding, een

duidelijke taakomschrijving, een hechte groepsorganisatie en een sterk en goed

verankerd kwaliteitsbeleid (blijkende uit bijvoorbeeld de NHG-standaarden)

hebben er toe geleid dat de positie van de huisarts tegenwoordig veel steviger

verankerd is in het gezondheidszorgsysteem dan voorheen.

'De emancipatie van huisartsgeneeskunde is klaar'

Volgens Tielens is de emancipatie niet af maar wel klaar. 'De kernelementen

zijn er, natuurlijk moeten veel zaken nog beter, het basistakenpakket moet meer

geïmplementeerd worden, de opleiding verbeterd, etcetera'.

Een nadeel van de professionalisering is dat er aan de randgebieden van de

huisartsgeneeskunde het één en ander 'afkalft'. Bijvoorbeeld disciplines als

verloskunde, jeugdgezondheidszorg en geriatrie lijken nu deels afgestoten te

worden. Toch moeten deze aspecten volgens Tielens wel bij het takenpakket van

de huisarts blijven behoren. Want juist de integrale benadering van de huisarts

geeft hem een unieke plaats in de gezondheidszorg.

Tielens voorspelt dat patiënten een eerder toenemende behoefte aan de

huisarts zullen ondervinden dan een afnemende. Dit omdat patiënten een

vertrouwenspersoon nodig hebben om de weg te kunnen blijven vinden in de

jungle van de gezondheidszorg. De huisarts moet dus de regie-functie vervullen.

Deze functie komt ook duidelijk terug in NHG-standaarden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1997

Publicaties VU-geschiedenis | 270 Pagina's

Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 226

Bekijk de hele uitgave van woensdag 1 januari 1997

Publicaties VU-geschiedenis | 270 Pagina's