Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 171

167

Besturen is oorlog?

Het inhoud geven aan de opdracht 'versterken van het onderzoek op het

gebied van de extramurale geneeskunde' was geen peulenschilletje. Er was

hiervoor een aanzienlijke hoeveelheid geld gereserveerd - politiek geld en dus

eigenlijk een nathoudertje, aldus Feenstra - en gebaseerd op adviezen die

politiek Den Haag had gekregen vanuit de Nederlandse huisartsgeneeskunde.

Binnen de vakgroep Huisartsgeneeskunde verwachtte men dit geld te kunnen

gaan uitgeven. Echter, na een korte fase van intensieve studie was de voor

huisartsgeneeskunde teleurstellende en harde conclusie van Feenstra dat binnen

de Nederlandse huisartsgeneeskunde in die tijd onvoldoende kennis én ervaring

bestond om wetenschappelijk onderzoek van de grond te krijgen. Kortom, het

geld ging niet direct naar de vakgroep Huisartsgeneeskunde. Wat ook een rol

speelde bij dit besluit was het feit dat de huisartsgeneeskunde toentertijd geen

duidelijke prioriteiten voor onderzoek kon formuleren.

Wat is eerstelijnsonderzoek? Sociaal bewogen analyses van oude dames

in veipleeghuizen, kijken naar niggen, beschrijvingen van de praktijk,

participerende obseivatie, plasjes onderzoeken ?'

Met stellige toon: 'Ik geloofde niet zozeer in de versnippering in bijvoorbeeld

sociologie, psychologie, etcetera. Onderzoek in de extramurale geneeskunde

moet je doen volgens een bepaalde 'harde' methode', wil je wetenschappelijk

kunnen gaan scoren. De gewenste methodologische hardheid zag Feenstra terug

in de epidemiologie.

De conclusie van Feenstra met betrekking tot het onderzoek binnen de

huisartsgeneeskunde en de implicaties hiervan, hebben veel stof doen opwaaien.

Feenstra: 'Ik werd publiekelijk afgemaakt en ook Medisch Contact bemoeide

zich ermee'. Een voorbeeld van een stekelige reactie: 'Feenstra, wat verbeeld je

je wel, je bent zelf niet eens een toponderzoeker'. In de krant verschenen

stukken met als strekking: bestuurders en klinici weten niet wat huisarts-

geneeskunde is en daarom is de invulling die zij geven aan wetenschappelijk

onderzoek binnen de extramurale geneeskunde zeer discutabel. Dergelijke

reacties gaan niet in de koude kleren zitten. Feenstra: 'Ik voelde me soms wel

eens de gebeten hond, dit heeft mij echter geen moment aan het twijfelen

gebracht, zelfs nu nog denk ik dat wij juist gehandeld hebben'. Wel kan Feenstra

zich goed voorstellen dat niet iedereen met een prettig gevoel terugkijkt op deze

periode. 'Mensen zullen mijn onwrikbare hardheid en de dogmatische

rechtlijnigheid vervelend hebben gevonden, er was echter geen tijd voor

omslachtige vergaderingen en tijdverslindende procedures: falen konden wij ons

niet veroorloven'.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen