Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 110

106

gebruikte systemen in geautomatiseerde huisartspraktijken in Nederland. De

gestage groei van het aantal onderzoeksprojecten (te veel om binnen de

researchpraktijken te kunnen uitvoeren) en het vertrek van Paul Cromme in juli

1988 (die vanuit de vakgroep Huisartsgeneeskunde veel energie had gestoken in

het opzetten en coördineren van de researchpraktijken) leidden in 1988 tot het

ontbinden van de bestaande contracten.

Het idee van een netwerk van huisartspraktijken waarbinnen, naast onderwijs-

activiteiten, het extramuraal geneeskundig onderzoek een 'werkplaats' zou

kunnen vinden, was nog steeds actueel. In 1992 werd de ExtraMurale Kliniek

geboren. De verdere tekst van dit hoofdstuk is grotendeels eerder verschenen in

CaRré, het bulletin van de Netherlands School of Primary Care Research

(Schellevis FG. De ExtraMurale Kliniek: geacademiseerde huisartsgeneeskunde.

CaRré 1997;2:7-8).

'Het kost veel tijd, maar het levert nieuwe inzichten op', meent de

Amsterdamse huisarts Joke Groen-Evers. 'Zo dacht ik dat ik al mijn diabetes-

patiënten systematisch behandelde volgens de richtlijnen van het Nederlands

Huisartsen Genootschap. Doordat ik mee ging doen aan de ExtraMurale

Kliniek kwam ik er tot mijn verbazing achter dat dit maar voor 50 procent

van mijn patiënten gold. Ik ging er bijvoorbeeld vanuit dat ik iedere diabetes-

patiënt om de drie maanden controleerde, maar sommigen kwamen alleen bij

mijn assistent voor een herhalingsrecept en anderen helemaal niet omdat ze

een hekel hadden aan het 'nuchter prikken'. Ook moesten de patiënten de

controle-afspraken zelf bijhouden. Inmiddels gebeurt dit veel meer

gestructureerd. ledere diabetes-patiënt heb ik aan het begin van de nieuwe

werkwijze uitgelegd wat de bedoeling was, en op het belang gewezen van een

regelmatige controle. Ik maak nu zelf direct een afspraak voor drie maanden

later.'

Bovenstaand citaat is afkomstig uit 'Synaps' (nr. 15, september 1996), Dienst Public

Relations en Voorlichting VU-Zickenhuis, Amsterdam.

Wat vooraf ging

Het is al vele jaren geleden dat de universitaire huisartsgeneeskunde in

Nederland de behoefte uitsprak aan een eigen werkveld om haar academische

taken van onderwijs, onderzoek en patiëntenzorg in te kunnen uitvoeren. In

tegenstelling tot huisartsen kunnen academisch werkzame medisch specialisten

gebruik maken van de poliklinische en klinische patiëntenstromen binnen de

infrastructuur van het Academisch Ziekenhuis om hun onderwijs en onderzoek

te kunnen uitvoeren. Mede dankzij een erkenning van deze lacune door het

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen