Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 51

49

ingediend. Onderzoekers waren aangesteld op EMGO-formatie en gedetacheerd

bij de betreffende vakgroep, waar zij veelal ook hun werkplek hadden. De

hoogleraar van de vakgroep was in de meeste gevallen ook de (enige) beoogde

promotor.

Met de komst van de nieuwe hoogleraar Huisartsgeneeskunde, Jacques van

Eijk, ontstond een, voor het EMGO-Instituut, nieuw probleem. Voor het

onderzoek in de vakgroep Huisartsgeneeskunde waren een aantal formatie-

plaatsen van het EMGO-Instituut beschikbaar gesteld die door de nieuwe

hoogleraar ingevuld konden worden. Echter, het EMGO-Instituut stelde als

voorwaarde dat de projecten die door Jacques van Eijk 'meegenomen' waren uit

Nijmegen alsnog het fiat van het EMGO-bestuur moesten krijgen. Voor het

project 'De waarde van huisartsgeneeskundige diagnostiek bij patiënten met lage

rugklachten' van Hans van den Hoogen betekende dit dat het protocol een extra

beoordelingsschijf moest passeren naast NWO, waardoor het onderzoek

gefinancierd zou gaan worden. Hetzelfde goldt voor het door het

Praeventiefonds gefinancierde project 'Huisartsgeneeskundige diagnostiek bij

dementie' van Annet Wind. Deze beide projecten werden voor het eerst in het

jaarverslag van 1990 opgenomen, onder de paragraaf 'Ondersteuning' ('Het

betreft projecten van de vakgroep Huisarts- en Verpleeghuisgeneeskunde

waaraan door het EMGO-Instituut technische, administratieve en data-

management ondersteuning wordt verleend'). Voor Frangois Schellevis

betekende de eis van het EMGO-bestuur dat hij, eenmaal in Amsterdam

werkzaam, een protocol moest gaan schrijven voor een onderzoek waarvan de

data reeds verzameld waren in samenwerking met het NIVEL. Dit project,

'Huisarts en chronische aandoeningen: monitoring van patiënten met chronische

aandoeningen en effecten van intercollegiale toetsing', verscheen pas in 1991

voor het eerst in het jaarverslag.

Ondanks de strubbelingen in de interim-periode wat betreft de verdeling van

verantwoordelijkheden en formatie ontstond in die jaren een voldoende basis

voor verdergaande samenwerking. Dit leidde met de komst van Lex Bouter (per

1 februari 1992 in functie als wetenschappelijk directeur) tot het opgaan van al

het onderzoek vanuit de vakgroep Huisarts- en Verpleeghuisgeneeskunde in het

EMGO-Instituut, en het opnemen van Jacques van Eijk in de directie als

wetenschappelijk co-directeur.

Het EMGO-Instituut geëvalueerd

Vijf jaar na de definitieve toewijzing van de financiële middelen aan de VU

ten behoeve van de versterking van het onderzoek in de extramurale

geneeskunde was het tijd voor een evaluatie. Deze financiële middelen waren

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen