Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 22

20

medische cultuur een pseudo-doelgerichte communicatie hanteert. Er is plaats

voor emotionele catharsis, geïndividualiseerde voorlichting en mogelijk, door de

echte licfliebber, cognitieve herstructurering. In de continuïteit van zorg worden

de casemanagers- en poortwachters-functie van de huisarts belangrijk, wanneer

de patiënt zich voor onvermijdelijke, maar noodzakelijke diagnostiek of

behandeling buiten diens 'veilige' spreekkamer moet begeven.

Aan de medisch specialist en niet in het minst aan de psychiater de taak om

de huisarts te ondersteunen in diens competentie tot communicatie, diagnostiek

en behandeling van somatiserende patiënten en hem/haar in deze te

bekrachtigen als behandelaar of regisserende casemanager.

Van literatuuronderzoek naar de patiënt:

een route vol voetangels en klemmen

Prof.dr. L.M. Bouter

Binnen de gezondheidszorg wordt in toenemende mate het belang ingezien

van systematisch literatuuronderzoek en het formuleren van richtlijnen voor de

praktijk. Op beide terreinen zijn in het afgelopen decennium belangrijke

methodologische vorderingen en inhoudelijke resultaten geboekt, doch pas de

laatste jaren wordt getracht om onder de vlag van 'evidence-based medicine'

beide benaderingen te integreren. Hierbij zijn inmiddels een drietal clusters van

problemen geïdentificeerd die de toepassing van de in onderzoek verworven

kennis over de doeltreffendheid en doelmatigheid van interventies op individuele

patiënten sterk bemoeilijken. Deze drie clusters van problemen zullen worden

toegelicht aan de hand van voorbeelden uit de extramurale gezondheidszorg en

worden besproken in samenhang met toekomstige oplossingsrichtingen.

Allereerst zijn er vaak nauwelijks relevante studies, is de kwaliteit ervan

onder de maat, of spreken de uitkomsten elkaar tegen. Ook zijn er soms geen

reviews beschikbaar, of zijn er juist meerdere reviews die op basis van hetzelfde

materiaal tot verschillende conclusies komen. Veel reviews beperken zich tot een

klaagzang over de aangetroffen methodologische tekortkomingen, maar

verzuimen om de initiële vraag over doeltreffendheid of doelmatigheid te

beantwoorden en aan te geven wat die antwoorden waard zijn. In dit verband

zijn de pogingen om de 'levels of evidence' binnen systematische reviews te

expliciteren veelbelovend.

Een tweede cluster van problemen komt voort uit het inzicht dat het besluit

om al dan niet tot interventie over te gaan, berust op een integrale afweging van

de voor- en nadelen ervan. Hierbij wordt duidelijk dat de subjectieve waardering

van de mogelijke uitkomsten een cruciale rol speelt en dat financiële aspecten

niet buiten beschouwing kunnen blijven. Inmiddels is gebleken dat het tot op

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen