Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 239

235

Van 1989 tot en met 1991 werd de retraite dan ook uitsluitend bezocht door

medewerkers die hun onderzoek uitvoerden onder leiding van Jacques van Eijk

en Miei Ribbe. Er was nog geen vaste locatie en de accomodatie varieerde van

het Golden Tulip Hotel in Zeist tot de Jeugdherberg 'Koningsbosch' in Bakkum.

Door de geringe omvang van de onderzoeksgroep, 15-25 personen, konden veel

discussies nog plenair gevoerd worden.

Belangrijke thema's die in die periode aan de orde kwamen, hadden

betrekking op het functioneren van de onderzoeksgroep, de ontwikkeling en

integratie van het onderzoek in de verplecghuisgeneeskunde, en het onderzoeks-

beleid in het algemeen. Tijdens de retraite van 1991 was een belangrijke plaats

ingeruimd voor de bespreking van de integratie van het onderzoek van de

vakgroep Huisarts- en Verplecghuisgeneeskunde in het EMGO-Instituut, die per

januari 1992 haar beslag zou krijgen. De overgang van het onderzoek van de

vakgroep naar het EMGO-Instituut was een direct gevolg van de besluitvorming

in de faculteitsraad met betrekking tot het eindrapport van de Structuur-

commissie EMGO in augustus 1991. Hierin wordt gesteld dat de werkformatie

van het instituut is opgebouwd uit drie onderdelen, waarvan de

onderzoeksformatie van de extramuraal geneeskundige vakgroepen er één is.

Een centraal punt in de discussie was in hoeverre de onderzoekers Huisarts- en

Verplecghuisgeneeskunde zich konden vinden in het idee van het EMGO-

bestuur en de recent benoemde directeur (Lex Bouter) om binnen het EMGO-

Instituut een divisiestructuur in het leven te roepen, gebaseerd op onderzoek

naar specifieke ziekten en aandoeningen. Zoals reeds beschreven in het

hoofdstuk over de ontwikkelingen die hebben geleid tot de huidige

onderzoeksprogramma's is deze discussie al veel ouder en bovendien nog steeds

actueel.

Vooral in verband met de onzekerheid over de wijze waarop de verdergaande

samenwerking met het EMGO-Instituut gestalte zou gaan krijgen, werd besloten

de retraite van 1992 nog niet in het kader van het EMGO-Instituut te beleggen.

Wel werd de nieuwe directeur Lex Bouter uitgenodigd. Na de eerste, soms nog

wat aarzelende, stappen en de daaropvolgende, overwegend positieve,

ervaringen, werd de retraite met ingang van januari 1994 (de eerdere retraites

vonden steeds in december plaats) een activiteit voor het voltallige wetenschap-

pelijk personeel van het EMGO-Instituut. Als locatie diende sinds 1992 het

Centrum 'Kontakt der Kontinenten' in Soesterberg. Vanaf 1994 werd de retraite

georganiseerd door de wetenschapscommissie van het EMGO-Instituut, veelal in

samenwerking met senior-onderzoekers uit de verschillende disciplines en

onderzoeksprogramma's. Aangezien het aantal deelnemers door de omvang van

het instituut inmiddels was opgelopen tot circa 70 (gelukkig blijft dit ongeveer

constant), vinden de meeste discussies sindsdien plaats in subgroepen en worden

er thematische workshops georganiseerd waarvoor ingetekend moet worden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen