Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 77

73

Overigens dient wel vermeld te worden dat de meeste taken (en dat zijn er

niet weinig!) wel louter door de leden van de wetenschapscommissie uitgevoerd

worden. Het zal u niet verbazen dat dit niet altijd gladjes verloopt. Bij het

beoordelen van nieuwe onderzoekvoorstellen kreeg de wetenschapscommissie

aanvankelijk het verwijt te lief en te terughoudend op te treden. Toen de

wetenschapscommissie echter strenger werd en het zelfs bestond een voorstel van

een negatief advies te voorzien, leidde dit tot een uiterst geïrriteerde reactie van

de indiener. De wetenschapscommissie had klaarblijkelijk nog te weinig ervaring

met het verpakken van dergelijke negatieve kritiek. Uiteindelijk is alles echter

toch nog goed gekomen. Na dit conflictje zijn nog wel meer nieuwe voorstellen

van een negatief advies voorzien, maar doorgaans leidden de door de referenten

voorgestelde wijzigingen tot een verbetering van de onderzoeksprojecten (en

daar is het uiteindelijk natuurlijk allemaal om te doen).

Het bewaken van de voortgang van lopende projecten werd ook geestdriftig

ter hand genomen. Besloten werd twee maal per jaar een enquête te houden

onder alle projectleiders. Medio 1994 werd de eerste vragenlijst aan hen

gezonden. Na veelvuldig aandringen (de volgende enquête-ronde stond bijna al

weer op stapel) werd een bijna 100% respons bereikt. De reacties op deze

exercitie waren doorgaans echter nogal geïrriteerd. Bovendien waren de

resultaten van de enquête niet om over naar huis te schrijven: er werden

behoorlijk wat open deuren ingetrapt en de uitslag hadden we zelf ook wel

zonder die enquête kunnen bedenken. In geval van problemen waren die

natuurlijk allang bekend bij de directie of de beheerder, en meestal waren die

problemen al ver voor het verschijnen van ons verslag opgelost door de

betrokkenen. In overleg met de directie werd deze procedure dan ook direct

weer afgeschaft (en dat scheelde voor alle partijen een hoop werk).

Een van de leukste taken van de wetenschapscommissie is het hele gebeuren

rond de EMGO-award. De award - ooit als 'awart' aangeduid als huldebetoon

aan de initiatiefnemer Bart Koes - betreft een prijs (een oorkonde en een bedrag

van fl. 500,-) voor junior-onderzoekers voor een kwalitatief hoogwaardige

wetenschappelijke publicatie op het terrein van de extramurale geneeskunde.

Alle ingediende publicaties worden beoordeeld aan de hand van een criterialijst

waarbij vooral aandacht wordt besteed aan de relevantie voor de extramurale

geneeskunde, een heldere, originele vraagstelling, en een overzichtelijke, gedegen

beantwoording daarvan. Aanvankelijk werd deze beoordeling gedaan door de

leden van de wetenschapscommissie. Op instigatie van de directie (en tot grote

opluchting van de leden van de wetenschapscommissie) werden later de leden

van het EMGO-bestuur bij deze beoordeling ingeschakeld en zij bleken zich

uitstekend te kwijten van deze omvangrijke taak! De EMGO-award is inmiddels

vier keer uitgereikt. Winnaars waren achtereenvolgens Joan Boeke (hij kon bij

de uitreiking van pure emotie geen woord meer uitbrengen), Annet Wind (live

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen