Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 255

251

Het aantal kamers waar personeel van het EMGO-Instituut gehuisvest kan

worden is sinds die eerste jaren exponentieel gegroeid. Desondanks bestaat er

nog altijd een chronisch gebrek aan ruimte: de groei van het aantal medewerkers

is namelijk nóg groter. Of er aan dit ruimtegebrek ooit een einde komt, is maar

de vraag.

Hardware

De eerste computer van het EMGO-Instituut, een Olivetti M24 (met 20 MB

harde schijf en floppy drives voor 'grote' schijQes (wat betreft afmetingen dan,

want meer dan 360 KB kon er niet op) was gestationeerd bij Faith Maddever,

die tevens de beschikking had over een matrixprinter van het type Panasonic

KX-P1081 (dit soort printers is nog steeds naar tevredenheid bij sommige

onderzoekers in gebruik). In 1987 vond een eerste uitbreiding van het computer-

bestand plaats, waarbij opvalt dat de prijzen voor een doodgewone XT (zoiets als

de genoemde Olivetti M24) destijds zeker twee keer zo hoog lagen als

tegenwoordig voor een echte Pentium: in het Jaarverslag 1987 wordt een PC

opgevoerd voor ruim fl. 7000,-. Van de in 1987 aangeschafte PC's was er één

bestemd voor de directeur en de overige twee voor het secretariaat.

Met het aanstellen van de eerste administratief project-coördinatoren in 1988

ontstond de noodzaak tot verdere uitbreiding en werd een beleidsplan

automatisering opgesteld. Ook werd in dat jaar de eerste laserprinter aangeschaft

en kregen de stafmedewerkers de beschikking over een computer die overweg

kon met SPSS/PC (een LASER 286 met kleurenscherm en apart ingebouwde

mathematische co-processor).

Met de komst van de eerste datamanager (Wim Kraan), die nog steeds als

zodanig werkzaam is bij het EMGO-Instituut, kwamen de ontwikkelingen in een

stroomversnelling: tegenwoordig kan iedere medewerker rekenen op een

fatsoenlijke PC en printer en kan men voor ondersteuning bij problemen terecht

bij diverse medewerkers (bijvoorbeeld Len Wallast of, nog steeds, Andries

Tahapary). Onderzoekers hoeven niet meer, zoals bij Janny Dekker en Joan

Boeke nog het geval was, hun computer de hele nacht laten draaien om de

volgende ochtend te ontdekken dat de 'stepwise' logistische regressie-analyse nóg

niet klaar is (zij voerden de analyses van hun onderzoek uit op een Olivetti

M24).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen