Gewoon of tóch bijzonder. EMGO-instituut 1987-1997. - pagina 251

247

de buik te slapen te leggen. Deze aanbeveling, op grote schaal verspreid via de

Consultatiebureau's, bemoeilijkte de uitvoering van het onderzoek omdat

gegevens moesten worden verzameld van kinderen die voordat de aanbeveling

werd gedaan aan wiegedood waren overleden, of, voor wat betreft de

referentiegroep, toen in dezelfde leeftijdsgroep vielen. Tijdens haar promotie

kon Adèle melden dat na 1987 vrijwel geen zuigelingen meer op hun buik

sliepen, en dat de incidentie van wiegedood in de daarop volgende periode met

circa 40% was afgenomen. De promotie van Adèle Engelberts vond plaats in de

tijd dat de wetenschappelijke verantwoordelijkheid voor de projecten nog niet bij

het EMGO-Instituut lag, maar bij de vakgroep die het onderzoek had ingediend.

Haar promotor was dan ook Guus de Jonge, (toen inmiddels emeritus-)

hoogleraar Kindergeneeskunde.

Volgens Hans Valkenburg, tenslotte, is Rob Scholten dan ook de eerste echte

EMGO-promovendus. Rob promoveerde als eerste bij een EMGO-directeur, al

was het dan een interim. Zijn proefschrift The increased incidence of

meningococcal disease in the Netherlands 1980-1990', verdedigd ten overstaan

van de promotiecommissie op 11 juni 1993, was gebaseerd op het eerste

onderzoek dat volledig onder auspicieën van het EMGO-Instituut werd

volbracht. Rob Scholten was ook de eerste van de wetenschappelijke

stafmedewerkers van het Instituut die promoveerde (dat lag daarvoor binnen het

EMGO-Instituut nog niet echt voor de hand, zie hiervoor ook het hoofdstuk 'In

gesprek met Hans Valkenburg'). Het meningococcen-project was overigens niet

het eerste onderzoek waar Rob zich bij het EMGO-Instituut heeft bezig

gehouden: eerder had hij al z'n tanden stukgebeten op het onderzoek naar het

etiologisch verband tussen ovopathie en aangeboren afwijkingen. Rob Scholten is

dan misschien niet de eerste EMGO-promovendus, hij is wel de eerste en de

enige EMGO-onderzoeker die bij Hans Valkenburg promoveerde in diens

functie van directeur. Volgens Rob zelf is hij in ieder geval de laatste die legaal

bij Hans promoveerde. Het schijnt dat Hans Valkenburg, na Rob Scholten, nog

promotor is geweest van iemand die in Rotterdam promoveerde, maar dat die

promotie plaatsvond na de uiterste datum, namelijk meer dan 5 jaar na zijn

emeritaat (dit alles volgens Rob).

Onderzoekers

Ook over de vraag wie de eerste onderzoeker bij het EMGO-Instituut was (of

wie dat waren, want de aanstellingen vonden in die begintijd nog wel eens in

'kluitjes' plaats), kan gediscussieerd worden. Zijn dat bijvoorbeeld de mensen die

op de FOP-plaatsen waren aangesteld (zie 'Flitsen uit de vroege EMGO-

historie'), of zij die een tijdelijke aanstelling kregen om een protocol te schrijven

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen